Bisocard, 1,25, tabl.powl., 30 szt

Bisocard to lek zawierający substancję czynną bisoprolol, stosowaną w terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów.

Preparat Bisocard jest wskazany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca oraz dławicy piersiowej. Stosuje się go w skojarzeniu z innymi lekami odpowiednimi dla tych schorzeń, takimi jak inhibitory ACE, leki moczopędne i glikozydy nasercowe.

Bisoprolol, substancja czynna leku, zmniejsza częstość akcji serca, co poprawia wydolność serca w pompowaniu krwi. Dodatkowo obniża podwyższone ciśnienie tętnicze.

Substancją czynną jest bisoprololu fumaran (Bisoprololi fumaras). Każda tabletka zawiera 1,25 mg bisoprololu fumaranu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, skrobia żelowana, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian; otoczka tabletki – hypromeloza (E 464), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol (E 1521).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Tabletkę przyjmuje się rano, z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając wodą. Nie wolno jej kruszyć ani rozgryzać. Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 30°C.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu oraz gdy pacjent ma: ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok zatokowo-przedsionkowy, objawy bradykardii, objawowe niedociśnienie tętnicze, astmę oskrzelową lub ciężką przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, ciężką postać zarostowej choroby tętnic obwodowych, nieleczonego guza chromochłonnego lub kwasicę metaboliczną.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma: ścisłą głodówkę, cukrzycę, choroby serca (np. zaburzenia rytmu, dławicę Prinzmetala), zaburzenia pracy nerek lub wątroby, problemy z krążeniem w kończynach, łagodną astmę lub przewlekłą chorobę płuc, łuszczycę, zaburzenia czynności tarczycy, guz chromochłonny nadnerczy. Należy również poinformować lekarza o planowanym leczeniu odczulającym lub zabiegu chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym.

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, w zależności od indywidualnej tolerancji. Szczególną ostrożność należy zachować na początku terapii.

Jak każdy lek, Bisocard może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić: zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy, ból głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk i stóp, niskie ciśnienie tętnicze, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje: leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), leki na nadciśnienie i chorobę wieńcową (antagoniści wapnia, np. werapamil, diltiazem, felodypina, amlodypina), klonidynę, metylodopę, moksonidynę, rylmenidynę, amiodaron, miejscowe beta-adrenolityki (np. krople do oczu na jaskrę), parasympatykomimetyki, adrenomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina), insulinę i doustne leki przeciwcukrzycowe, środki znieczulające, glikozydy naparstnicy, NLPZ, adrenalinę, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, meflochinę, inhibitory MAO (z wyjątkiem MAO-B), ryfampicynę oraz leki stosowane w leczeniu demencji i migren.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w ciąży podejmuje lekarz. W okresie karmienia piersią nie należy przyjmować leku Bisocard.

Stosowanie leku Bisocard u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane.