Biofenac, 100 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Grecja, 20 szt.

Produkt pochodzi z importu równoległego. Biofenac to lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym.

Biofenac jest stosowany w leczeniu przewlekłych chorób stawów, którym towarzyszy ból i stan zapalny, takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów oraz zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się ze specjalistą. Zawartość saszetki należy rozpuścić w około 40–60 ml wody i wypić natychmiast po przygotowaniu. Zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg, czyli jedna saszetka rano i jedna wieczorem (co 12 godzin). Jeśli działanie leku wydaje się zbyt silne lub zbyt słabe, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie u dzieci: lek Biofenac nie jest zalecany u dzieci ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa.

Substancją czynną leku Biofenac jest aceklofenak. Każda saszetka zawiera 100 mg aceklofenaku.

Pozostałe składniki: sorbitol (E 420), sacharyna sodowa, aspartam (E 951), krzemionka koloidalna bezwodna, hypromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), aromat mleka, aromat karmelu, aromat śmietanki.

Opakowanie zawiera 20 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Kiedy nie stosować leku Biofenac:

• jeśli pacjent ma uczulenie na aceklofenak lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• w ostatnich trzech miesiącach ciąży,
• w przypadku wystąpienia astmy, ostrego zapalenia błony śluzowej nosa, wysypki skórnej lub innych reakcji alergicznych po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innego NLPZ,
• przy wrzodach żołądka lub jelit, bądź krwawieniu z przewodu pokarmowego,
• w przypadku czynnego krwawienia lub zaburzeń krzepnięcia,
• przy ciężkiej chorobie wątroby lub nerek,
• w chorobach serca i naczyń mózgowych (np. po zawale, udarze, mini-udarze, zatorze, zabiegach udrożnienia lub pomostowania naczyń),
• w przypadku zaburzeń krążenia (choroba naczyń obwodowych).

Przed rozpoczęciem stosowania leku Biofenac należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent miał choroby przewodu pokarmowego (owrzodzenia, krwawienia, choroby zapalne), krwawienia z naczyń mózgowych, choroby wątroby lub nerek, zaburzenia krzepnięcia, toczeń rumieniowaty układowy, porfirię, astmę, pali tytoń, choruje na cukrzycę, ma dusznicę bolesną, zakrzepy, nadciśnienie, podwyższony cholesterol lub triglicerydy.

Stosowanie leków takich jak Biofenac może zwiększać ryzyko zawału serca. Aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Nie wolno przekraczać zalecanej dawki ani wydłużać leczenia.

Podczas terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne i skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia. W przypadku wysypki, uszkodzenia błon śluzowych lub objawów nadwrażliwości należy przerwać leczenie i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leku nie należy stosować w przypadku ospy wietrznej.

Biofenac może powodować owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego w dowolnym momencie leczenia, z objawami lub bez. W razie wystąpienia dolegliwości brzusznych, zwłaszcza u osób starszych, należy skontaktować się z lekarzem.

Biofenac 100 mg, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera sorbitol, aspartam i sód. Każda saszetka zawiera 2,64 g sorbitolu (źródło fruktozy) – pacjenci z nietolerancją fruktozy powinni skonsultować się z lekarzem. Lek zawiera 10 mg aspartamu (źródło fenyloalaniny), co może być szkodliwe dla osób z fenyloketonurią. Zawartość sodu jest mniejsza niż 1 mmol (23 mg) na saszetkę, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, Biofenac może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Większość objawów jest łagodna i ustępuje po odstawieniu leku. Częstość występowania działań niepożądanych:

• Bardzo często: u więcej niż 1 na 10 osób
• Często: do 1 na 10 osób
• Niezbyt często: do 1 na 100 osób
• Rzadko: do 1 na 1000 osób
• Bardzo rzadko: do 1 na 10 000 osób
• Częstość nieznana: brak danych

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zasięgnąć pomocy medycznej w przypadku reakcji alergicznych (w tym wstrząsu anafilaktycznego i obrzęku naczynioruchowego) z objawami takimi jak:

• obrzęk twarzy, języka lub gardła,
• trudności w połykaniu,
• pokrzywka i problemy z oddychaniem,
• spadek ciśnienia krwi, gorączka.

Rzadko mogą wystąpić owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego (objawy: krwawe stolce, smoliste stolce, wymioty z krwią lub fusowate).

Bardzo rzadko mogą pojawić się ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) z objawami takimi jak świąd, wysypka, zaczerwienienie, ból i pęcherze.

Często: zawroty głowy, niestrawność, bóle brzucha, nudności, biegunka, zmiany w testach wątrobowych.

Niezbyt często: wzdęcia, zapalenie żołądka, zaparcia, wymioty, owrzodzenia jamy ustnej, świąd, wysypka, zaburzenia czynności nerek.

Rzadko: nadciśnienie, niewydolność serca, duszność, niedokrwistość, zaburzenia widzenia.

Bardzo rzadko: zaburzenia krwi, podwyższone enzymy wątrobowe, depresja, zaburzenia snu, parestezje, drżenia, bóle głowy, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, szumy uszne, plamica, wyprysk, obrzęki, skurcze mięśni, niewydolność nerek, kołatanie serca, zapalenie naczyń, zmęczenie, uderzenia gorąca, skurcz oskrzeli, zwiększenie masy ciała, perforacja jelita, zaostrzenie chorób zapalnych jelit.

W pojedynczych przypadkach podczas ospy wietrznej obserwowano ciężkie zakażenia skóry.