Biofenac, 100 mg, prosz.d/sp.zaw.dou,(i.row)Delf,Hisz, 20 sasz.

Biofenac to lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Preparat stosuje się w leczeniu przewlekłych chorób stawów, którym towarzyszy ból i stan zapalny, takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów oraz zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Zawartość saszetki należy rozpuścić w około 40–60 ml wody i wypić natychmiast po przygotowaniu. Zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg, czyli jedna saszetka rano i jedna wieczorem (co 12 godzin). W przypadku wrażenia, że działanie leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie u dzieci: lek Biofenac nie jest zalecany u dzieci z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania.

Substancją czynną jest aceklofenak. Każda saszetka zawiera 100 mg aceklofenaku.

Pozostałe składniki: sorbitol (E 420), sacharyna sodowa, aspartam (E 951), krzemionka koloidalna bezwodna, hypromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), aromat mleka, aromat karmelu, aromat śmietanki.

Opakowanie zawiera 20 saszetek po 3 g proszku w jednodawkowych saszetkach.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Kiedy nie stosować leku Biofenac:

• jeśli pacjent ma uczulenie na aceklofenak lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• w ostatnich trzech miesiącach ciąży,
• w przypadku wystąpienia astmy, ostrego zapalenia błony śluzowej nosa, wysypki skórnej lub innych reakcji alergicznych po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innego NLPZ,
• przy wrzodach żołądka lub jelit, bądź krwawieniu z przewodu pokarmowego,
• w przypadku czynnego krwawienia lub zaburzeń krzepnięcia,
• przy ciężkiej chorobie wątroby lub nerek,
• w chorobach serca i naczyń mózgowych (np. po zawale, udarze, mini-udarze, zatorze, zabiegach udrożnienia lub pomostowania naczyń),
• w zaburzeniach krążenia (choroba naczyń obwodowych).

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent miał choroby przewodu pokarmowego (owrzodzenia, krwawienia, choroby zapalne), krwawienia z naczyń mózgowych, choroby wątroby lub nerek, zaburzenia krzepnięcia, toczeń rumieniowaty układowy, porfirię, astmę, pali tytoń, choruje na cukrzycę, ma nadciśnienie, dusznicę bolesną, zakrzepy, podwyższony cholesterol lub triglicerydy.

Stosowanie leków takich jak Biofenac może zwiększać ryzyko zawału serca. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Nie wolno przekraczać zalecanej dawki ani wydłużać leczenia.

Mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne i skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii. W przypadku wysypki, uszkodzenia błon śluzowych lub objawów nadwrażliwości należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Leku nie stosować w przypadku ospy wietrznej.

Biofenac może powodować owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego w dowolnym momencie leczenia, z objawami lub bez. W razie dolegliwości brzusznych, szczególnie u osób starszych, należy zgłosić się do lekarza.

Preparat zawiera sorbitol (2,64 g w saszetce), aspartam (10 mg w saszetce) i mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w saszetce. Sorbitol jest źródłem fruktozy, a aspartam źródłem fenyloalaniny, co ma znaczenie dla osób z nietolerancją fruktozy lub fenyloketonurią.

Jak każdy lek, Biofenac może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Większość jest łagodna i ustępuje po odstawieniu leku. Mogą wystąpić:

• Bardzo często: u więcej niż 1 na 10 osób
• Często: u 1 na 10 osób
• Niezbyt często: u 1 na 100 osób
• Rzadko: u 1 na 1000 osób
• Bardzo rzadko: u 1 na 10 000 osób
• Częstość nieznana: brak danych

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną w przypadku reakcji alergicznych (np. obrzęk twarzy, języka, gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka, duszność, spadek ciśnienia, gorączka), owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego (np. krwawe lub smoliste stolce, wymioty z krwią), ciężkich reakcji skórnych (np. wysypka, pęcherze, ból skóry).

Często: zawroty głowy, niestrawność, bóle brzucha, nudności, biegunka, zmiany w testach wątrobowych.

Niezbyt często: wzdęcia, zapalenie żołądka, zaparcia, wymioty, owrzodzenia jamy ustnej, świąd, wysypka, zaburzenia czynności nerek.

Rzadko: nadciśnienie, niewydolność serca, duszność, niedokrwistość, zaburzenia widzenia.

Bardzo rzadko: zaburzenia krwi, podwyższone enzymy wątrobowe, depresja, zaburzenia snu, parestezje, drżenia, bóle głowy, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, szumy uszne, wyprysk, obrzęki, skurcze mięśni, niewydolność nerek, kołatanie serca, zapalenie naczyń, zmęczenie, uderzenia gorąca, trudności w oddychaniu, zwiększenie masy ciała, perforacja jelita, zaostrzenie chorób zapalnych jelit.

W pojedynczych przypadkach w czasie ospy wietrznej obserwowano ciężkie zakażenia skóry.