Biodacyna, 125 mg/ml;2 ml, roztw.do wstrz,infuz.,1 amp

Biodacyna to lek w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji, zawierający amikacynę. Substancja ta należy do antybiotyków z grupy aminoglikozydów i działa bakteriobójczo.

Lek stosuje się w krótkotrwałym leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na amikacynę, w tym oporne na inne antybiotyki aminoglikozydowe. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, kości i stawów, skóry i tkanek miękkich, zakażenia wewnątrz jamy brzusznej (w tym zapalenie otrzewnej), zakażenia ran po oparzeniach i pooperacyjnych (również w chirurgii naczyniowej), ciężkie, powikłane i nawracające zakażenia dróg moczowych (w niepowikłanych przypadkach tylko przy oporności na inne antybiotyki), posocznice (zwykle w skojarzeniu z antybiotykiem β-laktamowym) oraz zakażenia ośrodkowego układu nerwowego.

Amikacyna, substancja czynna leku, jest antybiotykiem aminoglikozydowym o działaniu bakteriobójczym.

Substancją czynną jest amikacyna (Amikacinum). Każdy ml roztworu zawiera 125 mg amikacyny w postaci disiarczanu amikacyny. Substancje pomocnicze to: sodu cytrynian, sodu pirosiarczyn (E 223), kwas siarkowy i woda do wstrzykiwań.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie. Biodacyna podawana jest we wstrzyknięciu domięśniowym lub w infuzji dożylnej (kroplówce).

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze do 25°C, chroniąc przed światłem.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu, w miastenii oraz u osób, u których wystąpiła nadwrażliwość lub ciężkie reakcje toksyczne po podaniu aminoglikozydów, ze względu na możliwość nadwrażliwości krzyżowej.

Konieczna jest konsultacja lekarska, jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, był wcześniej leczony antybiotykiem aminoglikozydowym, choruje na chorobę Parkinsona lub przyjmuje leki zwiotczające mięśnie, środki znieczulające bądź duże ilości krwi konserwowanej cytrynianami. W trakcie terapii należy pić dużo płynów, a w razie potrzeby zastosować kroplówkę uzupełniającą, aby zapobiec gromadzeniu się leku w nerkach i uszkodzeniu kanalików. U pacjentów z upośledzonym wydalaniem moczu i przy niewłaściwym dawkowaniu może dojść do kumulacji leku i działań niepożądanych; w takim przypadku lekarz może wdrożyć hemodializę lub dializę otrzewnową. W razie zmniejszenia ilości wydalanego moczu, wzrostu stężenia azotu we krwi lub uszkodzenia słuchu należy natychmiast przerwać leczenie. Objawy takie jak szumy uszne, zawroty głowy czy utrata słyszenia wysokich tonów wymagają pilnego zgłoszenia lekarzowi, gdyż mogą świadczyć o toksycznym działaniu leku. U osób wrażliwych może wystąpić blokada nerwowo-mięśniowa z porażeniem mięśni oddechowych.

Jak każdy lek, Biodacyna może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób) obserwuje się zakażenia bakteriami lub drożdżakami niewrażliwymi na lek, nudności, wymioty i wysypkę. Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób) mogą wystąpić: niedokrwistość, zwiększenie liczby eozynofili, obniżenie stężenia magnezu we krwi, zaburzenia równowagi, bóle głowy, zaburzenia czucia, drżenie, utrata wzroku (po wstrzyknięciu do oka), szumy uszne, przemijająca lub trwała utrata słuchu, niedociśnienie, świąd, pokrzywka, drżenia mięśni, bóle stawów, skąpomocz, zwiększenie stężenia azotu, mocznika i kreatyniny we krwi, obecność białka, krwinek białych lub czerwonych w moczu oraz gorączka. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje leki mogące uszkadzać nerki, słuch lub układ nerwowy (np. bacytracyna, cisplatyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, takrolimus, cefalorydyna, paromomycyna, wiomycyna, polimyksyna B, kolistyna, wankomycyna, inne aminoglikozydy), antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny), leki zwiotczające mięśnie lub znieczulające (eter, halotan, tubokuraryna, sukcynylocholina, dekametonium, atrakurium, rokuronium, wekuronium), silne leki moczopędne (mannitol, kwas etakrynowy, furosemid), indometacynę, bisfosfoniany, związki platyny oraz tiaminę (witamina B1).

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w ciąży podejmuje lekarz. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

O podaniu leku dzieciom decyduje lekarz.