Bevimlar, 15 mg, tabl.powl., 28 szt.

Bevimlar to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną rywaroksaban, należącą do grupy leków przeciwzakrzepowych.

Preparat stosuje się w profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków i czynnikami ryzyka zakrzepów. Jest również wskazany w leczeniu oraz zapobieganiu zakrzepicy żył głębokich (ŻŻG) i zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych. U dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 30 kg stosuje się go w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po minimum 5 dniach wcześniejszego leczenia przeciwzakrzepowego.

Bevimlar działa jako lek przeciwzakrzepowy poprzez blokowanie czynnika krzepnięcia krwi (czynnik Xa), co ogranicza skłonność do powstawania zakrzepów.

Substancją czynną jest rywaroksaban. Każda tabletka powlekana zawiera 15 mg rywaroksabanu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, powidon K-30, skrobia kukurydziana, krospowidon typ B, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian; otoczka – hypromeloza 2910, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 4000 (E 1521), tlenek żelaza czerwony (E 172).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Bevimlar należy przyjmować codziennie o stałej porze, z posiłkiem lub niezależnie od niego. Lek należy stosować regularnie przez okres zalecony przez lekarza i nie wolno go odstawiać bez konsultacji medycznej.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, czynnego krwawienia o znaczeniu klinicznym, owrzodzeń przewodu pokarmowego, nowotworu z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawnego urazu mózgu lub kręgosłupa, operacji mózgu, kręgosłupa lub okulistycznej, przebytych krwotoków wewnątrzczaszkowych, obecności żylaków przełyku, wad rozwojowych naczyń, tętniaka naczyniowego, poważnych nieprawidłowości naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych, jednoczesnego stosowania innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem zmiany terapii lub heparyny w dawkach do utrzymania drożności cewnika), leczenia OZW terapią przeciwpłytkową u pacjentów po udarze lub TIA, choroby wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia (w tym marskość wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh), a także w ciąży i podczas karmienia piersią.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o ciężkiej chorobie nerek, stosowaniu innych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, dabigatranu, apiksabanu, heparyny) w trakcie zmiany terapii lub w celu utrzymania drożności cewnika, zaburzeniach krzepnięcia, bardzo wysokim ciśnieniu tętniczym opornym na leczenie, czynnym owrzodzeniu żołądka lub jelit, chorobie naczyń siatkówki, rozstrzeniu oskrzeli lub przebytym krwawieniu z płuc, a także jeśli pacjent ma więcej niż 75 lat.

Bevimlar może powodować zawroty głowy (częste) i omdlenia (niezbyt częste). W przypadku wystąpienia tych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Bevimlar może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Często obserwuje się: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia), co może powodować bladość skóry, osłabienie lub duszność; krwawienia z żołądka, jelit, układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu, obfite miesiączki), nosa, dziąseł; krwawienia do oka, tkanek lub jam ciała (krwiaki, siniaki); krwioplucie; krwawienia skórne lub podskórne; krwawienia pooperacyjne; sączenie się krwi lub płynu z ran; obrzęk i ból kończyn; zaburzenia czynności nerek; gorączkę; ból żołądka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcia, biegunkę; obniżone ciśnienie tętnicze (zawroty głowy, omdlenia); ogólne osłabienie, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy; wysypkę, świąd skóry; zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych w badaniach krwi. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania: leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol), leków przeciwwirusowych w HIV/AIDS (rytonawir), innych leków przeciwzakrzepowych (enoksaparyna, klopidogrel, antagoniści witaminy K, np. warfaryna, acenokumarol), leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych (np. naproksen, kwas acetylosalicylowy), dronedaronu (na zaburzenia rytmu serca), leków przeciwpadaczkowych (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital), ziela dziurawca oraz ryfampicyny (antybiotyk).

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Bevimlar nie jest zalecany w ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg.