Bevimlar, 10 mg, tabl.powl., 30 szt.

Bevimlar to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną rywaroksaban, należącą do grupy leków przeciwzakrzepowych.

Lek stosuje się w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto jest wskazany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz w zapobieganiu nawrotom ZŻG i ZP u dorosłych.

Bevimlar działa jako lek przeciwzakrzepowy poprzez blokowanie czynnika krzepnięcia krwi (czynnik Xa), co zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów.

Substancją czynną jest rywaroksaban (Rivaroxabanum). Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg rywaroksabanu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, powidon K-30, skrobia kukurydziana, krospowidon typ B, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian; otoczka – hypromeloza 2910, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 4000 (E 1521), tlenek żelaza czerwony (E 172).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Bevimlar należy przyjmować codziennie o stałej porze, z posiłkiem lub niezależnie od niego. Lek należy stosować regularnie przez okres zalecony przez lekarza i nie wolno go odstawiać bez konsultacji medycznej.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, czynnego krwawienia o znaczeniu klinicznym, owrzodzeń przewodu pokarmowego, nowotworu z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawnego urazu mózgu lub kręgosłupa, operacji mózgu, kręgosłupa lub okulistycznej, przebytych krwotoków wewnątrzczaszkowych, obecności żylaków przełyku, wad naczyniowych, tętniaka, poważnych nieprawidłowości naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych, jednoczesnego stosowania innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem zmiany terapii lub stosowania heparyny w celu utrzymania drożności cewnika), leczenia OZW terapią przeciwpłytkową u pacjentów po udarze lub TIA, choroby wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia (w tym marskość wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh), a także w ciąży i podczas karmienia piersią.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek, zaburzenia krzepnięcia, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze oporne na leczenie, czynne owrzodzenie żołądka lub jelit, chorobę naczyń siatkówki, rozstrzenie oskrzeli lub przebyte krwawienie z płuc. Ostrożność jest zalecana u osób powyżej 75. roku życia. Należy również poinformować lekarza o stosowaniu innych leków przeciwzakrzepowych, nawet jeśli są podawane w celu utrzymania drożności cewnika.

Bevimlar może powodować zawroty głowy (częste) i omdlenia (niezbyt częste). W przypadku wystąpienia tych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Bevimlar może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Często obserwuje się: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia), co może powodować bladość skóry, osłabienie lub duszność; krwawienia z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu, obfite miesiączki), nosa, dziąseł, do oka, tkanek lub jam ciała (krwiaki, siniaki), krwioplucie, krwawienia pooperacyjne, sączenie z ran; obrzęk i ból kończyn; zaburzenia czynności nerek; gorączkę; ból żołądka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcia, biegunkę; spadek ciśnienia tętniczego (zawroty głowy, omdlenia), ogólne osłabienie, zmęczenie, ból głowy, wysypkę, świąd skóry; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w badaniach krwi. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania: leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol), leków przeciwwirusowych w HIV/AIDS (rytonawir), innych leków przeciwzakrzepowych (enoksaparyna, klopidogrel, antagoniści witaminy K, np. warfaryna, acenokumarol), leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych (np. naproksen, kwas acetylosalicylowy), dronedaronu (na zaburzenia rytmu serca), leków przeciwpadaczkowych (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital), ziela dziurawca oraz ryfampicyny.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Bevimlar nie jest zalecany w ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg.