Beto 50 ZK, 47,5mg, tabl.o przedl.uw(i.row)Delf,Lotwa, 30szt.

Beto 50 ZK zawiera metoprololu bursztynian, będący wybiórczym beta-adrenolitykiem. Substancja ta blokuje receptory beta-adrenergiczne, głównie w sercu, co wpływa na regulację pracy układu krążenia.

Lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, bólu w klatce piersiowej (dławicy piersiowej), zaburzeń rytmu serca, w tym tachykardii, oraz w profilaktyce po przebytym zawale mięśnia sercowego. Pomaga również w przypadku kołatania serca, w zapobieganiu migrenie i w terapii niewydolności serca. U dzieci i młodzieży w wieku 6–18 lat lek jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka jest ustalana indywidualnie w zależności od choroby i jej nasilenia.

Typowe dawkowanie:

• Nadciśnienie tętnicze: 47,5 mg raz na dobę; w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 95–190 mg na dobę lub połączyć z innym lekiem obniżającym ciśnienie.
• Dławica piersiowa: 95–190 mg raz na dobę.
• Zaburzenia rytmu serca: 95–190 mg raz na dobę.
• Po zawale mięśnia sercowego: 190 mg raz na dobę.
• Kołatanie serca: 95 mg raz na dobę, w razie potrzeby do 190 mg.
• Zapobieganie migrenie: 95–190 mg raz na dobę.
• Niewydolność serca: leczenie rozpoczyna się od 11,88 mg lub 23,75 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co 2 tygodnie do maksymalnie 190 mg lub dawki tolerowanej przez pacjenta.

Dzieci od 6 lat: dawka zależy od masy ciała, zwykle 0,48 mg/kg raz na dobę (maks. 47,5 mg), z możliwością zwiększenia do 1,9 mg/kg (nie więcej niż 190 mg na dobę). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat.

Tabletki należy przyjmować doustnie raz dziennie, najlepiej podczas śniadania, popijając wodą. Można je dzielić, ale nie wolno ich rozgryzać ani kruszyć.

• Substancja czynna: metoprololu bursztynian. Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 47,5 mg metoprololu bursztynianu (odpowiada 50 mg metoprololu winianu).
• Pozostałe składniki: sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana, syrop glukozowy), poliakrylan, talk, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, otoczka Opadry II (laktoza jednowodna, hypromeloza, dwutlenek tytanu (E171), makrogol 4000).

Opakowanie zawiera 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na metoprololu bursztynian, inne beta-adrenolityki lub którykolwiek składnik leku.
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężkie napady duszności.
• Poważne zaburzenia serca lub naczyń, w których beta-blokery są przeciwwskazane.
• Podejrzenie świeżego zawału mięśnia sercowego lub niewydolność serca.
• Niskie ciśnienie tętnicze.
• Nadciśnienie spowodowane guzem chromochłonnym.
• Kwasica metaboliczna.
• Stosowanie inhibitorów MAO.
• Dożylne podawanie antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem) lub innych leków przeciwarytmicznych (np. dyzopiramid).

Jak każdy lek, Beto 50 ZK może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania:

Bardzo często:

• Znaczne obniżenie ciśnienia (czasem z omdleniem), uczucie zmęczenia.

Często:

• Zawroty i bóle głowy, bradykardia, kołatanie serca, zimne dłonie i stopy, duszność przy wysiłku, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia.

Niezbyt często:

• Przyrost masy ciała, depresja, senność, zaburzenia snu, parestezje, osłabienie serca, blok AV I stopnia, ból w klatce piersiowej, skurcz oskrzeli, wysypka, nadmierne pocenie, kurcze mięśni, obrzęki.

Rzadko:

• Pogorszenie cukrzycy, nerwowość, zaburzenia widzenia, suchość oczu, arytmie, nasilenie objawów chorób naczyniowych, suchość w jamie ustnej, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, wypadanie włosów, zaburzenia libido, choroba Peyroniego.

Bardzo rzadko:

• Małopłytkowość, leukopenia, zaburzenia pamięci, omamy, szumy uszne, martwica tkanek, zaburzenia smaku, zwłóknienie zaotrzewnowe, zapalenie wątroby, nadwrażliwość na światło, nasilenie łuszczycy, bóle stawów, zapalenie stawów.

Częstość nieznana:

• Splątanie, nieprawidłowe stężenia lipidów we krwi.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, który może zmodyfikować leczenie lub zalecić jego przerwanie.