Beto 25 ZK, 23,75mg,tabl.o przedł.uw(i.rów)InPh,Niem,30szt

Substancją czynną leku Beto 25 ZK jest metoprololu bursztynian, będący wybiórczym beta-adrenolitykiem. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, głównie w sercu.

Lek stosuje się w leczeniu:

• nadciśnienia tętniczego,
• bólu w klatce piersiowej (dławicy piersiowej),
• zaburzeń rytmu serca, w tym przyspieszonej czynności serca,
• w profilaktyce po ostrej fazie zawału mięśnia sercowego,
• w przypadku kołatania serca,
• w zapobieganiu migrenie,
• w leczeniu niewydolności serca.

U dzieci i młodzieży w wieku 6–18 lat lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dostępne moce leku: Beto 25 ZK (23,75 mg), Beto 50 ZK (47,5 mg), Beto 100 ZK (95 mg), Beto 150 ZK (142,5 mg), Beto 200 ZK (190 mg). Dawka zależy od rodzaju i nasilenia choroby.

Typowe dawkowanie:

Nadciśnienie tętnicze:

• 47,5 mg raz na dobę; w razie potrzeby zwiększenie do 95–190 mg raz na dobę lub dodanie innego leku obniżającego ciśnienie.

Dławica piersiowa:

• 95–190 mg raz na dobę; w razie potrzeby dodatkowy lek na chorobę niedokrwienną serca.

Zaburzenia rytmu serca:

• 95–190 mg raz na dobę.

Po zawale mięśnia sercowego:

• 190 mg raz na dobę.

Kołatanie serca:

• 95 mg raz na dobę; w razie potrzeby zwiększenie do 190 mg.

Zapobieganie migrenie:

• 95–190 mg raz na dobę.

Niewydolność serca: Leczenie rozpoczyna się od stabilizacji stanu pacjenta innymi lekami. Dawka początkowa to 11,88 mg lub 23,75 mg raz na dobę, następnie stopniowe zwiększanie co 2 tygodnie do maksymalnie 190 mg raz na dobę lub dawki tolerowanej.

Dzieci i młodzież (≥6 lat): Dawka zależy od masy ciała. Zwykle 0,48 mg/kg raz na dobę (maks. 47,5 mg), z możliwością zwiększenia do 1,9 mg/kg (nie więcej niż 190 mg).

Tabletki przyjmować raz na dobę, najlepiej podczas śniadania, popijając wodą. Można je dzielić, ale nie należy rozgryzać ani kruszyć.

• Substancja czynna: metoprololu bursztynian. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 23,75 mg metoprololu bursztynianu (odpowiada 25 mg metoprololu winianu).
• Pozostałe składniki: sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana, glukoza), poliakrylanu dyspersja 30%, talk, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna.
• Otoczka: laktoza jednowodna, hypromeloza, dwutlenek tytanu (E171), makrogol 4000.

Opakowanie zawiera 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na metoprololu bursztynian, inne beta-adrenolityki lub którykolwiek składnik leku.
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężkie napady duszności.
• Wstrząs spowodowany ciężkimi zaburzeniami serca.
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy wysokiego stopnia, zespół chorej zatoki (z wyjątkiem pacjentów z rozrusznikiem).
• Ciężka choroba tętnic obwodowych.
• Nieleczona, niekontrolowana niewydolność serca.
• Bradykardia (<50 uderzeń/min w spoczynku przed leczeniem).
• Bardzo niskie ciśnienie tętnicze (skurczowe <90 mmHg).
• Kwasica metaboliczna.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO, werapamilu, diltiazemu, dyzopiramidu.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca nie wolno stosować leku w przypadku niestabilnej choroby, leczenia lekami inotropowymi, bradykardii (<68/min) lub ciśnienia skurczowego <100 mmHg.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma astmę, choroby płuc, zaburzenia serca lub krążenia, cukrzycę, choroby tarczycy, ciężką chorobę wątroby, łuszczycę, guz nadnerczy (wymaga wcześniejszego leczenia alfa-adrenolitykiem) lub jeśli planowana jest operacja w znieczuleniu ogólnym. Metoprolol może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, zabierając opakowanie leku. Objawy przedawkowania to m.in. znaczne obniżenie ciśnienia, ciężkie zaburzenia serca, trudności w oddychaniu, utrata przytomności, drgawki, nudności, wymioty, sinica, a nawet zgon. Pierwsze objawy mogą wystąpić po 20 minutach do 2 godzin, a skutki utrzymywać się kilka dni. Leczenie odbywa się w szpitalu, na oddziale intensywnej terapii.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Bardzo często: uczucie zmęczenia.

Często: zawroty głowy, ból głowy, bradykardia, kołatanie serca, znaczne obniżenie ciśnienia, zimne dłonie i stopy, duszność przy wysiłku, nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcia.

Niezbyt często: zwiększenie masy ciała, depresja, senność, zaburzenia snu, parestezje, nasilenie objawów niewydolności serca, blok AV I stopnia, ból w klatce piersiowej, skurcz oskrzeli, wysypka, nadmierne pocenie, kurcze mięśni.

Rzadko: pogorszenie cukrzycy, nerwowość, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, arytmia, suchość w ustach, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, wypadanie włosów, zaburzenia libido, choroba Peyroniego.

Bardzo rzadko: małopłytkowość, leukopenia, zaburzenia pamięci, omamy, szumy uszne, martwica tkanek, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, nadwrażliwość na światło, nasilenie łuszczycy, ból stawów, osłabienie mięśni.

Częstość nieznana: zaburzenia lipidowe, nasilenie objawów chromania przestankowego lub objawu Raynauda.