Beplasot, 6 mg + 0,4 mg, tabl.o zmod.uwaln., 30 szt

Beplasot to lek łączący dwie substancje czynne: solifenacynę i tamsulosynę. Stosowany jest u mężczyzn w terapii umiarkowanych i ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych, związanych z gromadzeniem i oddawaniem moczu. Objawy te wynikają z problemów z pęcherzem moczowym oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Lek jest wskazany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów w fazie napełniania pęcherza (takich jak parcie naglące, częstomocz) oraz w fazie opróżniania pęcherza, związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u mężczyzn, u których monoterapia nie przyniosła wystarczających efektów.

Beplasot to preparat złożony w postaci tabletek, zawierający solifenacynę i tamsulosynę. Obie substancje działają w sposób uzupełniający, łagodząc objawy ze strony dolnych dróg moczowych w fazie napełniania pęcherza, związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Solifenacyna należy do leków przeciwcholinergicznych, natomiast tamsulosyna jest antagonistą receptorów alfa-adrenergicznych.

Substancje czynne: solifenacyna i tamsulosyna. Każda tabletka zawiera warstwę z 6 mg solifenacyny bursztynianu (odpowiadającą 4,5 mg solifenacyny) oraz warstwę z 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (odpowiadającą 0,37 mg).

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki zawiera wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, tlenek żelaza czerwony (E 172), magnezu stearynian, makrogol 7 000 000, krzemionkę koloidalną bezwodną. Otoczka tabletki zawiera hypromelozę 2910, tlenek żelaza czerwony (E 172), makrogol, dwutlenek tytanu (E 171).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka jest ustalana indywidualnie. Tabletki można przyjmować w trakcie posiłku lub między posiłkami, nie należy ich rozkruszać ani żuć.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, podczas hemodializy, przy zaburzeniach czynności wątroby, w przypadku zaburzeń czynności nerek w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem), przy chorobach żołądka lub jelit, miastenii, jaskrze z wąskim kątem przesączania oraz w przypadku hipotensji ortostatycznej w wywiadzie.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma zatrzymanie moczu, niedrożność przewodu pokarmowego, ryzyko spowolnienia perystaltyki, silne bóle brzucha lub zgagę, zaburzenia neurologiczne, ciężką niewydolność nerek lub umiarkowaną niewydolność wątroby.

Beplasot może powodować zawroty głowy, niewyraźne widzenie, zmęczenie i senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Beplasot może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów): suchość w jamie ustnej.

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): zaparcia, niestrawność, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, zmęczenie, zaburzenia ejakulacji (np. wytrysk wsteczny, zmniejszona objętość nasienia lub brak wytrysku), nudności, ból brzucha. Zaburzenia ejakulacji są nieszkodliwe.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym stosowanych ostatnio i planowanych. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent przyjmuje: ketokonazol, erytromycynę, rytonawir, nelfinawir, itrakonazol, werapamil, diltiazem, paroksetynę, inne leki antycholinergiczne, leki cholinergiczne, metoklopramid, cyzapryd, leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne, bisfosfoniany.

Lek jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet.

Beplasot nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.