Autokila, 200 mg, tabl.powl., 30 szt

Autokila to lek przeciwmalaryczny o działaniu przeciwzapalnym i immunomodulującym, którego substancją czynną jest hydroksychlorochina. Stosuje się go głównie w terapii chorób autoimmunologicznych, takich jak toczeń czy reumatoidalne zapalenie stawów. Lek działa poprzez modulowanie reakcji zapalnych w organizmie, co łagodzi objawy choroby i poprawia komfort życia pacjentów.

Preparat jest wskazany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (u dzieci), tocznia rumieniowatego układowego i tarczkowego, a także w leczeniu i profilaktyce malarii.

Autokila zmniejsza stan zapalny w chorobach autoimmunologicznych poprzez wpływ na wydzielanie substancji takich jak cytokiny i interleukina-1. Wykazuje również właściwości immunomodulujące.

Substancją czynną leku jest hydroksychlorochina. Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu (Hydroxychloroquini sulfas), co odpowiada 154,80 mg hydroksychlorochiny.

Substancje pomocnicze: rdzeń – skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, powidon K29-32; otoczka Aqua Polish P Yellow 020.202 – hypromeloza 6 mPa, dwutlenek tytanu (E171), talk, makrogol 6000, tlenek żelaza żółty (E172).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie przez lekarza. Tabletki Autokila przyjmuje się doustnie. Preparat może być stosowany u dzieci, młodzieży, dorosłych oraz osób starszych.

Brak szczegółowych informacji o warunkach przechowywania w podanym źródle.

Leku Autokila nie należy stosować w przypadku uczulenia na hydroksychlorochinę, pochodne chininy lub chlorochiny oraz na którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem są również choroby oczu, takie jak retinopatie, zespół złego wchłaniania, nietolerancja cukrów prostych, a także okres ciąży i karmienia piersią.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach nerek, żołądka, jelit, serca, zaburzeniach krzepnięcia, problemach neurologicznych, łuszczycy, niedoborze dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub porfirii. Lekarz może zalecić badanie okulistyczne przed terapią i co najmniej raz w roku w trakcie leczenia. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas stosowania leku. Preparat może obniżać poziom cukru we krwi i wywoływać objawy hipoglikemii.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić zaburzenia widzenia, które wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Autokila może również pogarszać sprawność psychomotoryczną.

Stosowanie leku może powodować działania niepożądane, choć nie występują one u wszystkich pacjentów. Możliwe są reakcje alergiczne, takie jak trudności w oddychaniu, obrzęk powiek, wysypka, obrzęk języka, pęcherze na skórze, gorączka i objawy grypopodobne. Inne objawy to zaburzenia widzenia (rozmycie, niewyraźne widzenie, światłowstręt), osłabienie mięśni, sztywność mięśni, częste infekcje, duszność, wysokie ciśnienie, skąpomocz, zażółcenie skóry. W przypadku ich wystąpienia należy skontaktować się z lekarzem.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób): nudności, ból brzucha.

Często (u 1 do 10 osób na 100): jadłowstręt, chwiejność emocjonalna, ból głowy, niewyraźne widzenie związane z zaburzeniami akomodacji (ustępuje po odstawieniu leku), biegunka, wymioty, wysypka i świąd skóry (u około 40% pacjentów z toczniem rumieniowatym).

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania leków wpływających na rytm serca (przeciwarytmiczne, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne), antybiotyków (moksyfloksacyna, azytromycyna), leków przeciwgrzybiczych (flukonazol, itrakonazol), leków przeciwmalarycznych (halofantryna), leków stosowanych w zakażeniu HIV (sakwinawir, rytonawir), leków przeciwpasożytniczych (pentamidyna, prazykwantel), leków przeciwcukrzycowych (insulina, metformina), leków przeciwpadaczkowych (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina), tamoksyfenu, agalzydazy, ryfampicyny, klarytromycyny, leków wpływających na nerki lub wątrobę, leków zobojętniających sok żołądkowy i zawierających kaolin (należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp), cymetydyny, gemfibrozylu, cyklosporyny, leków przeciwzakrzepowych (dabigatran, klopidogrel), digoksyny, flekainidu, propafenonu, metoprololu oraz preparatów z dziurawcem.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Autokila jest przeciwwskazana w okresie ciąży i karmienia piersią.

Lek może być stosowany u dzieci ważących co najmniej 31 kg.