AuroMirta ORO, 45 mg, tabl.uleg.rozp.w j.ustn., 30 x 1 szt

AuroMirta ORO to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający substancję czynną mirtazapinę.

Mirtazapina jest stosowana u dorosłych w leczeniu epizodów dużej depresji.

AuroMirta ORO wykazuje działanie przeciwdepresyjne.

Substancją czynną jest mirtazapina (Mirtazapinum). Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 45 mg mirtazapiny.

Substancje pomocnicze: krospowidon (typ B), mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, aspartam, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, aromat truskawkowo-guaranowy (maltodekstryna, glikol propylenowy, sztuczne substancje aromatyzujące, kwas octowy), aromat miętowy (sztuczne substancje aromatyzujące, skrobia kukurydziana).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Preparat przyjmuje się doustnie, raz na dobę, najlepiej wieczorem przed snem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (MAO).

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma padaczkę, choroby wątroby lub nerek, choroby serca, niskie ciśnienie krwi, schizofrenię, depresję maniakalną, cukrzycę, jaskrę, trudności w oddawaniu moczu. W razie pojawienia się myśli samobójczych lub samookaleczenia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Należy zachować ostrożność, ponieważ mirtazapina może wpływać na zdolność koncentracji.

Jak każdy lek, AuroMirta ORO może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 osób): uczucie podniecenia lub stan emocjonalnego niezrównoważenia (mania).

Rzadko (u 1 na 1 000 osób): żółte zabarwienie skóry lub oczu, co może wskazywać na zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka).

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje: inhibitory MAO, inne leki przeciwdepresyjne (SSRI, wenlafaksyna, L-tryptofan), tryptany, tramadol, linezolid, lit, błękit metylenowy, preparaty dziurawca, leki przeciwpsychotyczne (np. olanzapina), leki przeciwhistaminowe (np. cetyryzyna), silne leki przeciwbólowe (np. morfina), antybiotyki (np. erytromycyna), leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol), leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS (np. inhibitory proteazy), leki na wrzody żołądka (np. cymetydyna), leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina), leki przeciwgruźlicze (ryfampicyna), leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) oraz leki mogące wpływać na rytm serca (niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne).

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu preparatu w tym okresie podejmuje lekarz.

Leku nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia.