Aspargin zawiera dobrze przyswajalną mieszaninę soli magnezowej i potasowej kwasu asparaginowego. Magnez jest aktywatorem wielu enzymów, pośredniczy w wytwarzaniu i transporcie energii w organizmie. Jest niezbędny w czynności mięśnia sercowego, układu nerwowego, mięśniówki gładkiej naczyń oraz mięśni prążkowanych. Niedobór magnezu zwiększa ryzyko choroby wieńcowej, zawału serca i zaburzeń rytmu serca. Objawami niedoboru magnezu są: nadpobudliwość, trudności z koncentracją, zwiększona podatność na stres, zaburzenia pracy mięśni szkieletowych. Potas uczestniczy w czynności układu nerwowego i sercowo-naczyniowego oraz w przewodnictwie nerwowo mięśniowym. Niedobór potasu stanowi zagrożenie dla prawidłowej czynności układu krwionośnego, wydalniczego i regulacji gospodarki wodno – elektrolitowej (odpowiedzialnej za utrzymanie prawidłowego ciśnienia i kwasowości krwi). Kwas asparaginowy bierze udział w przekazywaniu bodźców w ośrodkowym układzie nerwowym.
Lek Aspargin stosuje się w uzupełnianiu niedoborów magnezu i potasu:
- w zaburzeniach pracy serca spowodowanych niedoborem magnezu i potasu,
- zapobiegawczo w chorobie niedokrwiennej serca i w zagrożeniu zawałem serca,
- wspomagająco u pacjentów po zawale serca (w okresie powrotu do zdrowia),
- po przebytych chorobach zakaźnych lub zabiegach chirurgicznych, które spowodowały zmniejszenie stężenia magnezu i potasu,
- przy długotrwałym stosowaniu glikozydów nasercowych i leków moczopędnych (np. tiazydów, furosemidu).
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat:
Zwykle stosuje się doustnie od 1 do 2 tabletek 2 do 3 razy na dobę, po posiłku, czyli od 2 do 6 tabletek na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych, co odpowiada od 108 mg do 324 mg potasu na dobę oraz od 34 mg do 102 mg magnezu na dobę. Lek należy przyjmować po posiłku, popijając wodą.
Nie należy stosować leku:
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
- jeśli pacjent ma hipermagnezemię (nadmiar magnezu we krwi),
- jeśli pacjent ma hiperkaliemię (nadmiar potasu we krwi),
- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy od 30 ml/min),
- jeśli pacjent ma zakażenia dróg moczowych (pęcherza moczowego, nerek),
- jeśli pacjent ma zaburzenia pracy serca (uczucie zbyt wolnego, szybkiego lub nierównego bicia serca),
- jeśli pacjent ma myasthenia gravis (rzadka choroba, której towarzyszy zwiotczenie mięśni),
- jeśli pacjent ma znaczne niedociśnienie tętnicze krwi.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niezbyt często (objawy występują rzadziej niż u 1 na 100 leczonych pacjentów): bóle brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, które zwykle ustępują samoistnie.
Nie należy stosować leku Aspargin jednocześnie z następującymi lekami:
- antybiotyki z grupy tetracyklin, gdyż sole magnezu zmniejszają wchłanianie tych antybiotyków; należy zachować co najmniej 3-godzinną przerwę pomiędzy podaniem tych leków,
- doustne leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, fluorochinolony, fluor,
- leki i suplementy diety zawierające fosforany, wapń i żelazo, gdyż magnez zmniejsza ich wchłanianie,
- atropina lub hioscyjamina, gdyż wzrasta ryzyko owrzodzeń jelita, które może wystąpić przy doustnym przyjmowaniu soli potasu.
Wchłanianie magnezu zmniejsza się w obecności fosforanów, wapnia, lipidów i fitynianów w diecie.
Substancjami czynnymi leku są: magnezu wodoroasparaginian oraz potasu wodoroasparaginian. 1 tabletka zawiera 17 mg jonów magnezu w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu; 54 mg jonów potasu w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu.
Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, karboksymetyloskrobia sodowa, sacharoza, magnezu stearynian, talk.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
