Amoksiklav, 875 mg + 125 mg,tabl.p.,(i.row),Delf,Rum,14szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Amoksiklav to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Zawiera dwie substancje czynne: amoksycylinę oraz kwas klawulanowy. Amoksycylina należy do grupy penicylin, których działanie może być czasami osłabione przez mechanizmy oporności bakterii. Kwas klawulanowy przeciwdziała temu zjawisku, zwiększając skuteczność leku.

• Amoksycylina jest antybiotykiem z grupy penicylin.
• Kwas klawulanowy zapobiega unieczynnieniu amoksycyliny przez bakterie.

Amoksiklav stosuje się u dorosłych i dzieci w leczeniu następujących zakażeń:

• zakażenia ucha środkowego i zatok przynosowych,
• zakażenia dróg oddechowych,
• zakażenia dróg moczowych,
• zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym zakażenia stomatologiczne,
• zakażenia kości i stawów.

Dorośli i dzieci o masie ciała co najmniej 40 kg:

• Zwykle stosowana dawka: 1 tabletka dwa razy na dobę.
• Większa dawka: 1 tabletka trzy razy na dobę.

Dzieci o masie ciała poniżej 40 kg:

• Dzieci do 6 lat powinny otrzymywać lek w postaci zawiesiny doustnej.
• Przed podaniem tabletek dzieciom o masie poniżej 40 kg należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, na początku posiłku lub tuż przed nim. Należy zachować co najmniej 4-godzinne przerwy między dawkami i nie przyjmować dwóch dawek w ciągu jednej godziny. Nie stosować leku dłużej niż 2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Substancjami czynnymi są amoksycylina i kwas klawulanowy. Jedna tabletka zawiera 875 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu).

Pozostałe składniki:

Rdzeń tabletki: krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon, magnezustearynian, celuloza mikrokrystaliczna, talk, powidon.

Otoczka: hypromeloza, etyloceluloza, alkohol cetylowy, sodu laurylosiarczan, cytrynian trietylu, talk, dwutlenek tytanu (E 171).

Opakowanie zawiera 20 tabletek powlekanych oraz ulotkę.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Uczulenie na amoksycylinę, kwas klawulanowy, penicylinę lub którykolwiek składnik leku.
• Przebyta ciężka reakcja alergiczna na inny antybiotyk (np. wysypka, obrzęk twarzy lub szyi).
• Występowanie zaburzeń czynności wątroby lub żółtaczki związanych ze stosowaniem antybiotyków.

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent:

• choruje na mononukleozę zakaźną,
• jest leczony z powodu zaburzeń czynności wątroby lub nerek,
• ma problemy z oddawaniem moczu.

Lekarz może zlecić badania w celu ustalenia rodzaju bakterii i ewentualnej zmiany dawki lub leku. Podczas stosowania należy obserwować objawy reakcji alergicznych, drgawek lub zapalenia jelita grubego. Lek może wpływać na wyniki badań krwi i moczu, dlatego należy poinformować personel medyczny o jego stosowaniu.

Każda tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co oznacza, że lek jest praktycznie wolny od sodu. Zawiera 24 mg potasu na tabletkę i 72 mg potasu w maksymalnej dawce dobowej, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub kontrolujących spożycie potasu.

Jak każdy lek, Amoksiklav może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Reakcje alergiczne:

• wysypka skórna,
• zapalenie naczyń krwionośnych (czerwone lub fioletowe plamy),
• gorączka, ból stawów, obrzęk węzłów chłonnych,
• obrzęk twarzy lub jamy ustnej (obrzęk naczynioruchowy),
• omdlenie.

W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Zapalenie jelita grubego: wodnista biegunka z krwią i śluzem, ból brzucha, gorączka.

Bardzo często:

• biegunka.

Często:

• kandydoza (zakażenie drożdżakowe),
• nudności, wymioty (w razie nudności przyjmować lek przed posiłkiem).

Niezbyt często:

• wysypka, świąd, pokrzywka,
• niestrawność, zawroty głowy, ból głowy,
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Rzadko:

• rumień wielopostaciowy (wysypka z pęcherzykami i zmianami skórnymi),
• zmiany w wynikach badań krwi (mała liczba płytek krwi, krwinek białych).

Bardzo rzadko lub o nieznanej częstości:

• ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, osutka krostkowa),
• zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie nerek,
• drgawki (zwłaszcza przy dużych dawkach lub chorobach nerek),
• zaburzenia krwi (niedokrwistość hemolityczna, znaczne zmniejszenie liczby krwinek białych),
• kryształki w moczu, czarny język, nadkażenia bakteryjne.