Amantix, 100 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Czechy,100 szt

Amantix to lek dopaminergiczny, który zwiększa stężenie neuroprzekaźników w układzie nerwowym, w tym w mózgu. Stosowany jest w celu łagodzenia objawów choroby Parkinsona, działając jako lek przeciwparkinsonowski. Produkt pochodzi z importu równoległego.

• Łagodzenie objawów choroby Parkinsona, takich jak sztywność, drżenie, hipokinezja (ograniczenie ruchów) lub akinezja (brak ruchu).
• Leczenie zaburzeń ruchowych przypominających chorobę Parkinsona, wywołanych przez niektóre leki (np. neuroleptyki), w tym wczesnej dyskinezy, akatyzji (przymus poruszania się) i parkinsonizmu polekowego.

• Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością płynu, najlepiej rano i po południu.
• Ostatnia dawka w ciągu dnia nie powinna być przyjmowana później niż o godzinie 16:00.
• Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Czas terapii ustala lekarz w zależności od stanu pacjenta i reakcji na leczenie.
• Leczenie rozpoczyna się od 1 tabletki raz na dobę przez 4–7 dni (100 mg siarczanu amantadyny na dobę). Następnie dawkę zwiększa się o 100 mg w odstępach tygodniowych do osiągnięcia dawki podtrzymującej, która zwykle wynosi 1–3 tabletki dwa razy na dobę (200–600 mg na dobę). Możliwe jest podzielenie dawki na trzy porcje po konsultacji z lekarzem.
• U osób starszych, zwłaszcza z objawami pobudzenia, splątania lub majaczenia, leczenie należy rozpoczynać od mniejszej dawki.
• W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków przeciwparkinsonowskich dawkę ustala lekarz indywidualnie.
• Jeśli pacjent wcześniej otrzymywał amantadynę w postaci infuzji, lekarz może zalecić większą dawkę początkową.
• W ostrym pogorszeniu objawów choroby Parkinsona (przełom akinetyczny) stosuje się amantadynę w postaci roztworu do infuzji.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Substancją czynną jest siarczan amantadyny – każda tabletka powlekana zawiera 100 mg tej substancji.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia ziemniaczana, żelatyna, powidon, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, kroskarmeloza sodowa, kopolimer metakrylanu butylu zasadowy, żółcień pomarańczowa (E 110), dwutlenek tytanu (E 171).

Opakowanie zawiera 100 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na amantadynę lub którykolwiek składnik leku.
• Ciężka niewyrównana niewydolność serca (IV klasa wg NYHA).
• Kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego.
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia.
• Bradykardia (poniżej 55 uderzeń na minutę).
• Wydłużony odstęp QT w EKG, obecność fal U lub wrodzony zespół wydłużonego QT w rodzinie.
• Ciężkie zaburzenia rytmu serca (arytmie komorowe, w tym torsades de pointes).
• Hipokaliemia lub hipomagnezemia.
• Ciąża i karmienie piersią.
• Stosowanie leków wydłużających odstęp QT.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku:

• rozrostu gruczołu krokowego,
• jaskry z wąskim kątem przesączania,
• niewydolności nerek,
• stanów pobudzenia, splątania lub zaburzeń psychicznych w wywiadzie,
• zaburzeń równowagi wodnoelektrolitowej,
• jednoczesnego leczenia memantyną.

Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia należy wykonywać badania EKG w określonych odstępach czasu. U pacjentów z rozrusznikiem serca decyzję o stosowaniu leku podejmuje lekarz po konsultacji z kardiologiem.

W przypadku zaburzeń czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki i monitorowanie parametrów nerkowych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu nerwowego i krążenia, a także u osób z drgawkami w wywiadzie.

W razie wystąpienia kołatania serca, zawrotów głowy lub omdleń należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Nagłe odstawienie leku u pacjentów przyjmujących neuroleptyki może prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego.

Lek może powodować zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, kompulsywne objadanie się, nadmierny popęd seksualny). W takim przypadku należy poinformować lekarza.

Lek zawiera laktozę i barwnik żółcień pomarańczową (E 110), który może wywoływać reakcje alergiczne.

Jak każdy lek, Amantix może powodować działania niepożądane:

Często: zaburzenia snu, niepokój, pobudzenie, zatrzymanie moczu, urojenia i halucynacje (częściej u osób starszych), sinica marmurkowata, nudności, zawroty głowy, suchość w ustach, niedociśnienie ortostatyczne.

Niezbyt często: niewyraźne widzenie.

Rzadko: uszkodzenie lub obrzęk rogówki, spadek ostrości widzenia.

Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. torsades de pointes), przejściowa utrata wzroku, nadwrażliwość na światło, napady padaczkowe, skurcze mięśni, zaburzenia czucia.

Częstość nieznana: zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, kompulsywne zakupy, nadmierny popęd seksualny, objadanie się).

W przypadku zaburzeń widzenia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.