Amantix, 100 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Czechy, 30 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Amantix jest lekiem dopaminergicznym, który zwiększa stężenie neuroprzekaźników w układzie nerwowym, w tym w mózgu. Preparat działa przeciwparkinsonowsko, zmniejszając nasilenie objawów choroby Parkinsona.

• leczenie objawów choroby Parkinsona, takich jak sztywność, drżenie, hipokinezja (ograniczenie ruchów) lub akinezja (bezruch);
• terapia zaburzeń ruchowych przypominających chorobę Parkinsona, wywołanych przez niektóre leki (neuroleptyki i preparaty o podobnym działaniu), w tym objawów pozapiramidowych, takich jak wczesna dyskineza, akatyzja (przymus poruszania się) i parkinsonizm.

• Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością płynu, najlepiej rano i po południu.
• Ostatnia dawka w ciągu dnia nie powinna być przyjmowana później niż o godzinie 16.
• Nie wolno przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Czas terapii ustala lekarz w zależności od stanu pacjenta i reakcji na leczenie.
• Leczenie zespołów parkinsonowskich i polekowych zaburzeń ruchowych prowadzi się stopniowo. Dawka i czas terapii zależą od rodzaju i nasilenia objawów i są ustalane indywidualnie przez lekarza.
• Początkowo stosuje się 1 tabletkę raz na dobę przez 4–7 dni (100 mg siarczanu amantadyny na dobę). Następnie dawkę zwiększa się o 100 mg w odstępach tygodniowych do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Zwykle wynosi ona 1–3 tabletki dwa razy na dobę (200–600 mg na dobę). Po konsultacji z lekarzem dawkę dobową można podzielić na trzy porcje.
• U osób starszych, zwłaszcza z objawami pobudzenia, splątania lub majaczenia, leczenie należy rozpoczynać od mniejszej dawki.
• W przypadku jednoczesnego stosowania innych leków przeciwparkinsonowskich dawkę Amantixu ustala lekarz indywidualnie.
• Jeśli pacjent wcześniej otrzymywał amantadynę w postaci roztworu do infuzji, lekarz może zalecić większą dawkę początkową.
• W razie ostrego pogorszenia objawów choroby Parkinsona (przełom akinetyczny) lekarz może zastosować amantadynę w postaci roztworu do infuzji.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Substancją czynną jest siarczan amantadyny. Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg tej substancji.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia ziemniaczana, żelatyna, powidon, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, kroskarmeloza sodowa, kopolimer metakrylanu butylu zasadowy, żółcień pomarańczowa (E 110), dwutlenek tytanu (E 171).

Opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• nadwrażliwość na amantadynę lub którykolwiek składnik leku;
• ciężka niewyrównana niewydolność serca (IV klasa wg NYHA);
• choroby serca, takie jak kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego;
• zaburzenia przewodzenia w sercu (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia);
• bradykardia (poniżej 55 uderzeń na minutę);
• wydłużony odstęp QT w EKG, obecność fal U lub wrodzony zespół wydłużonego QT w rodzinie;
• ciężkie zaburzenia rytmu serca (arytmie komorowe, w tym torsades de pointes);
• hipokaliemia lub hipomagnezemia;
• ciąża i karmienie piersią;
• stosowanie leków wydłużających odstęp QT.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przerostem prostaty, jaskrą z wąskim kątem przesączania, niewydolnością nerek, zaburzeniami psychicznymi, stanami pobudzenia, zaburzeniami elektrolitowymi, a także u osób leczonych memantyną.

Przed terapią i w trakcie leczenia należy wykonywać badania EKG w określonych odstępach czasu. U pacjentów z rozrusznikiem serca decyzję o stosowaniu leku podejmuje lekarz po konsultacji z kardiologiem.

W przypadku objawów takich jak kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenia należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Nagłe odstawienie leku u pacjentów przyjmujących neuroleptyki może prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego.

Lek może powodować zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, kompulsywne objadanie się, nadmierne wydawanie pieniędzy, zwiększony popęd seksualny). W razie wystąpienia takich objawów należy poinformować lekarza.

Lek zawiera laktozę i barwnik żółcień pomarańczową (E 110), który może wywoływać reakcje alergiczne.

Jak każdy lek, Amantix może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często:

• zaburzenia snu, niepokój, pobudzenie,
• zatrzymanie moczu u pacjentów z przerostem prostaty,
• urojenia, halucynacje (częściej u osób starszych i przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwparkinsonowskich),
• sinica marmurkowata, obrzęki kończyn,
• nudności, zawroty głowy, suchość w ustach,
• niedociśnienie ortostatyczne.

Niezbyt często: niewyraźne widzenie.

Rzadko: uszkodzenie lub obrzęk rogówki, spadek ostrości widzenia.

Bardzo rzadko:

• leukopenia, trombocytopenia,
• zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsades de pointes, wydłużenie QT),
• przejściowa utrata wzroku, nadwrażliwość na światło,
• napady padaczkowe, skurcze mięśni, zaburzenia czucia.

Częstość nieznana: zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, kompulsywne objadanie się, nadmierne wydawanie pieniędzy, zwiększony popęd seksualny).

W przypadku zaburzeń widzenia należy skontaktować się z lekarzem w celu wykluczenia obrzęku rogówki.