Alventa, 150 mg, kaps.przedl.uw.,tw,(i.row)MDZ,Rum,30szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Leki z tej grupy stosuje się w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. Uważa się, że u osób z depresją lub lękiem występuje obniżone stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Choć mechanizm działania leków przeciwdepresyjnych nie jest w pełni poznany, przypuszcza się, że pomagają one poprzez zwiększenie stężenia tych neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym.

Alventa jest wskazana do leczenia depresji u dorosłych. Stosuje się ją również w terapii uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej (lęk lub unikanie sytuacji społecznych) oraz lęku napadowego (ataki paniki) u dorosłych pacjentów. Prawidłowe leczenie jest istotne, ponieważ brak terapii może prowadzić do pogorszenia stanu i utrudnić dalsze leczenie.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się ze specjalistą. Zwykle początkowa dawka w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych i fobii społecznej wynosi 75 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do maksymalnie 375 mg na dobę w przypadku depresji. W leczeniu lęku napadowego terapię rozpoczyna się od 37,5 mg, a następnie dawkę zwiększa się stopniowo. Maksymalna dawka w zaburzeniach lękowych i fobii społecznej wynosi 225 mg na dobę.

Lek należy przyjmować codziennie o stałej porze, niezależnie od pory dnia, połykając kapsułki w całości i popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać. Zaleca się przyjmowanie leku z posiłkiem. W przypadku problemów z wątrobą lub nerkami może być konieczna modyfikacja dawki. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Substancją czynną jest wenlafaksyna. Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg wenlafaksyny w postaci chlorowodorku wenlafaksyny.

Pozostałe składniki: sacharoza ziarenka (sacharoza i skrobia kukurydziana), hydroksypropyloceluloza (E463), powidon K-30 (E1201), etyloceluloza, dibutylu sebacynian, talk (E553B). Składniki otoczki: żelatyna, tlenek żelaza czerwony (E172), dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza żółty (E172) – w kapsułkach 75 mg i 150 mg.

Opakowanie zawiera 30 kapsułek twardych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na wenlafaksynę lub którykolwiek składnik leku.

• Stosowanie lub przyjmowanie w ciągu ostatnich 14 dni nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) stosowanych w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona. Po zakończeniu terapii lekiem Alventa należy odczekać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia IMAO.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje inne leki mogące zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego, choruje na jaskrę, ma nadciśnienie, choroby serca, zaburzenia rytmu, padaczkę, hiponatremię, skłonność do krwawień, podwyższony cholesterol, zaburzenia dwubiegunowe, manię lub agresję w wywiadzie.

Na początku leczenia może wystąpić niepokój lub trudności w spokojnym siedzeniu. W razie takich objawów należy skontaktować się z lekarzem. Leki przeciwdepresyjne mogą początkowo nasilać myśli samobójcze, szczególnie u osób poniżej 25 lat. W przypadku pojawienia się takich myśli należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub szpitala. Warto poinformować bliskich o leczeniu i poprosić ich o obserwację zmian w zachowaniu.

Lek może powodować zaburzenia czynności seksualnych, suchość w ustach (zwiększa ryzyko próchnicy) oraz wpływać na poziom glukozy u osób z cukrzycą. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak myśli samobójcze czy agresja. Lek zawiera sacharozę – osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skonsultować się z lekarzem.

Jak każdy lek, Alventa może powodować działania niepożądane. W przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, trudności w oddychaniu, ciężkiej wysypki, objawów zespołu serotoninowego, objawów zakażenia, pęcherzy na skórze lub bólu mięśni należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Do częstych działań niepożądanych należą: zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w ustach, zaparcia, nadmierne pocenie się. Mogą wystąpić także zaburzenia apetytu, lęk, drżenie, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, wzrost ciśnienia, wymioty, biegunka, wysypka, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia seksualne, zmęczenie, zmiany masy ciała, wzrost cholesterolu.

Rzadziej obserwuje się omamy, mania, drgawki, zaburzenia rytmu serca, problemy z wątrobą, reakcje alergiczne, a bardzo rzadko zaburzenia krzepnięcia i wydzielania mleka. W trakcie leczenia lub po jego zakończeniu mogą wystąpić myśli samobójcze. W razie jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Nie wolno stosować Alventa z nieodwracalnymi inhibitorami MAO. Ostrożność jest wymagana przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających ryzyko zespołu serotoninowego (np. tryptany, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lit, tramadol, fentanyl, ziele dziurawca, tryptofan) oraz leków wpływających na rytm serca (np. chinidyna, amiodaron, niektóre antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne). Należy zachować ostrożność przy stosowaniu ketokonazolu, haloperydolu, rysperydonu i metoprololu.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią lub planujące ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Stosowanie Alventa w ciąży wymaga oceny korzyści i ryzyka. Przyjmowanie podobnych leków w ciąży może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka. Lek przenika do mleka matki, dlatego należy omówić z lekarzem, czy kontynuować karmienie piersią, czy przerwać leczenie.