Abilium, 10 mg, kaps.twarde, 56 szt

Abilium to lek przeciwpsychotyczny nowej generacji zawierający arypiprazol. Stosuje się go w terapii schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych typu I u dorosłych i młodzieży. Wyróżnia się unikalnym mechanizmem działania – jako częściowy agonista receptorów dopaminowych i serotoninowych pomaga przywrócić równowagę neuroprzekaźników w mózgu.

Lek jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych i młodzieży od 15. roku życia. Stosuje się go również w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej typu I oraz w zapobieganiu nawrotom epizodów maniakalnych u dorosłych, u których dominują epizody maniakalne i którzy dobrze reagują na arypiprazol. U młodzieży od 13. roku życia lek stosuje się w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, przy czym terapia nie powinna trwać dłużej niż 12 tygodni.

Abilium działa przeciwpsychotycznie, wpływając na receptory dopaminowe i serotoninowe, co pomaga w normalizacji ich aktywności w ośrodkowym układzie nerwowym.

Substancją czynną jest arypiprazol (Aripiprazolum). Każda kapsułka zawiera 10 mg arypiprazolu.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa typ A, powidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, karmin (E 120), dwutlenek tytanu (E 171), żelatyna.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka jest ustalana indywidualnie. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków, o stałej porze dnia. Kapsułkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Nie wolno samodzielnie przerywać leczenia, nawet w przypadku poprawy samopoczucia, bez konsultacji z lekarzem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o problemach takich jak: wysokie stężenie cukru we krwi lub cukrzyca w rodzinie, drgawki, mimowolne ruchy mięśni (szczególnie twarzy), choroby układu krążenia, udar lub „mikro” udar, nieprawidłowe ciśnienie krwi, zakrzepy krwi u pacjenta lub w rodzinie, a także uzależnienie od hazardu w przeszłości.

W trakcie terapii należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia: znacznego przyrostu masy ciała, nietypowych odruchów, senności, trudności w połykaniu, objawów alergii, myśli samobójczych, sztywności mięśni z gorączką, potami, zaburzeniami świadomości lub bardzo szybkim, nieregularnym biciem serca.

Lek może powodować senność, spadki ciśnienia przy wstawaniu, zawroty głowy i zaburzenia równowagi, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u osób starszych. W trakcie stosowania należy unikać spożywania alkoholu.

Abilium może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Abilium może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u maksymalnie 1 na 10 osób) mogą wystąpić: cukrzyca, bezsenność, lęk, niepokój ruchowy, akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju i przymus poruszania się), mimowolne skurcze mięśni, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zaparcia, niestrawność, złe samopoczucie, nadmierne wydzielanie śliny, wymioty.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym stosowanych ostatnio i planowanych. Abilium może wchodzić w interakcje z lekami stosowanymi w zaburzeniach rytmu serca, lekami przeciwdepresyjnymi i ziołowymi (zwiększone ryzyko działań niepożądanych), lekami przeciwgrzybiczymi, niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu HIV (np. efawirenz, newirapina, inhibitory proteazy), lekami przeciwpadaczkowymi, lekami obniżającymi ciśnienie krwi (nasilenie działania), lekami zwiększającymi stężenie serotoniny (np. tryptany, tramadol, tryptofan, petydyna) oraz niektórymi antybiotykami stosowanymi w gruźlicy (ryfabutyna, ryfampicyna).

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w okresie karmienia piersią podejmuje lekarz.

Leku nie stosuje się u dzieci poniżej 13. roku życia, ponieważ brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie wiekowej.