Przetwarzanie...
x
Wybierz aptekę
Moja apteka
exclamation-circle
x
location-marker Użyj lokalizacji
Wybierz lokalizację

Digoxin Teva, 250 mcg, tabl., 30 szt

Dostępne na magazynie

Pełna nazwa produktu

Digoxin Teva, 250 mcg, tabl., 30 szt

Postać produktu

tabletki

Dawka

250 mcg

Postać opakowania

30 szt

Ilość sztuk w opakowaniu

1.0000

Nazwa producenta

TEVA PHARMACEUTICALS POLSKA

type

1

Wskazania

Migotanie przedsionków z szybką czynnością komór.

Zaawansowana niewydolność serca w stopniu odpowiadającym II, III i IV klasie wg czynnościowego podziału NYHA.

Działanie

Lek Digoxin Teva zawiera substancję czynną zwaną digoksyną. Digoksyna należy do grupy leków zwanych glikozydami nasercowymi. Lek zmniejszając częstość akcji serca, jednocześnie zwiększa siłę skurczów mięśnia sercowego. Wpływa również na mięśnie gładkie i szkieletowe, na kanaliki nerkowe i ośrodki nerwu błędnego.

 

MOŻLIWE DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE:

Należy natychmiast poinformować lekarza jeżeli:

Wystąpi uczucie kołatania serca, ból w klatce piersiowej, spłycenie oddechu lub nasilone pocenie.

Mogą to być objawy, ciężkiego zaburzenia pracy serca, wywołanego przez arytmię

 

Często (częściej niż u 1 na 100 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów): Wolny lub nieregularny rytm serca Niestrawność, nudności  Wysypka skórna z pokrzywką Senność, zawroty głowy Zaburzenia widzenia (widzenie nieostre lub w żółtym kolorze)

Niezbyt często (częściej niż u 1 na 1000 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): Depresja

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10000 pacjentów): Trombocytopenia (zmniejszona liczba płytek krwi) Jadłowstręt  Bóle brzucha spowodowane niedokrwieniem lub uszkodzeniem jelit  Bóle głowy  Zaburzenia psychiczne (psychoza, apatia, dezorientacja)  Uczucie zmęczenia, osłabienie, ogólne złe samopoczucie  Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn (ginekomastia)  Zaburzenia rytmu serca

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Digoxin Teva

  • jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
  • jeśli u pacjenta występuje arytmia spowodowana zatruciem glikozydami nasercowymi
  • jeśli u pacjenta występuje częstoskurcz komorowy i migotanie komór
  • jeśli u pacjenta występuje kardiomiopatia przerostowa
  • jeśli u pacjenta występuje idiopatyczne przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty
  • jeśli u pacjenta występuje wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blok przedsionkowo–komorowy II i III stopnia)
  • jeśli u pacjenta występuje wczesna faza zawału serca
  • jeśli u pacjenta występuje ostra faza zapalenia mięśnia sercowego
  • jeśli u pacjenta występuje zespół chorej zatoki
  • jeśli u pacjenta występuje zespół przedwczesnego pobudzenia komór (Zespół Wolffa– Parkinsona–White`a)

 

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Digoxin Teva należy omówić to z lekarzem, jeżeli: pacjent niedawno przebył zawał serca,  lekarz stwierdził u pacjenta małe stężenie potasu i (lub) magnezu we krwi, lekarz stwierdził u pacjenta duże stężenie wapnia we krwi,  u pacjenta stwierdzono zaburzenia związane z sercem, wynikające z niedoboru witaminy B1 (choroba beri–beri), u pacjenta stwierdzono zaburzenie pracy nerek, płuc, tarczycy oraz zaburzenia trawienia. W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z powyższymi przypadkami, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz zadecyduje o ewentualnej zmianie dawki leku lub o jego odstawieniu i zastąpieniu innym. W czasie stosowania leku, lekarz powinien zalecić wykonywanie regularnych badań czynnościowych wątroby i nerek oraz monitorować EKG.

 

Lek Digoxin Teva a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.  Leki moczopędne – hydrochlorotiazyd, spironolakton, amiloryd i furosemid, stosowane jednocześnie z digoksyną, mogą powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zmniejszenie pojemności minutowej serca, zwiększenie całkowitego obwodowego oporu naczyniowego, przyspieszenia rytmu serca. Spironolakton może powodować znaczne zwiększenie stężenia digoksyny.  Inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl) zwiększają frakcję wyrzutową lewej komory i zmniejszają liczbę dodatkowych skurczów komorowych. Kaptopryl zwiększa stężenie digoksyny w surowicy krwi.  Leki rozszerzające tętniczki (losartan, prazosyna, dihydralazyna) zmniejszają stężenie digoksyny.  Stężenie digoksyny może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania antybiotyków makrolidowych (np. klarytromycyny), tetracykliny i propafenonu.  Wapń, szczególnie jeśli jest podawany szybko dożylnie, może spowodować ciężkie zaburzenia rytmu u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Zwiększone stężenie wapnia we krwi, niezależnie od przyczyny, predysponuje do wystąpienia zatrucia digoksyną. Zmniejszone stężenie wapnia we krwi osłabia działanie glikozydów naparstnicy.  W niedoczynności tarczycy zapotrzebowanie na glikozydy naparstnicy jest zmniejszone.  Leki przeciwarytmiczne: chinidyna i chinina powodują zmniejszenie klirensu kreatyniny oraz objętości dystrybucji digoksyny; prokainamid usuwa komorowe zaburzenia rytmu wywołane przez glikozydy nasercowe; chinidyna, antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), kaptopryl, gentamycyna, karwedylol, amiodaron i spironolakton zwiększają stężenie digoksyny, a amiodaron, diltiazem i werapamil dodatkowo hamują przewodzenie przedsionkowo–komorowe.  Sympatykomimetyki stosowane wraz z digoksyną mogą powodować zwiększenie ryzyka arytmii.  Jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy z lekami blokującymi kanały wapniowe (np. werapamilem, diltiazemem, nifedypiną) może prowadzić do zwiększenia stężenia digoksyny.  Leki moczopędne lub leki zmniejszające stężenie potasu we krwi nasilają toksyczne działanie digoksyny.  Erytromycyna, tetracykliny, indometacyna, propafenon mogą nasilać wchłanianie digoksyny.  Sole potasowe stosowane razem z digoksyną mogą prowadzić do zwiększonego stężenia potasu we krwi.  Kolestyramina, kolestypol oraz leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie digoksyny i skracają jej okres półtrwania w surowicy o około 50%.  Stężenie digoksyny w osoczu może być zmniejszone w czasie równoczesnego przyjmowania niektórych cytostatyków, fenytoiny, metoklopramidu, penicylaminy oraz leków ziołowych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).  Klarytromycyna nasila toksyczność digoksyny.

 

Lek Digoxin Teva z jedzeniem i piciem

Najlepiej jest zażywać lek przed posiłkami. Jeżeli jednak zażywanie leku na czczo powoduje ból brzucha, to można lek zażyć w trakcie posiłku. Należy wówczas unikać spożywania pokarmów bogatych w błonnik (otręby, chleb razowy), gdyż mogą one zmniejszyć wchłanianie leku do krwi.

 

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lek Digoxin Teva może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Digoksyna przenika do mleka matki w małych stężeniach. Podczas stosowania leku u kobiet karmiących piersią konieczne jest zachowanie ostrożności.

 

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Digoxin Teva nie zaburza sprawności psychofizycznej, chyba że wystąpią takie objawy niepożądane, jak zawroty głowy lub zaburzenia widzenia.

 

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Digoxin Teva

Lek Digoxin Teva zawiera laktozę jednowodną. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmacuety. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

 

Dorośli

Leczenie digoksyną rozpoczyna się od dawki nasycającej. W nasycaniu szybkim dawka początkowa wynosi od 500 µg do 750 µg. Następnie podaje się od 125 µg do 375 µg co 6–8 godzin, do sumarycznej dawki nasycającej od 750 µg do 1500 µg podanej w czasie pierwszej doby. Dawka nasycająca zależy od masy ciała i wynosi od 10 µg do 15 µg/kg mc./dobę podawane w 2–3 dawkach, co 6–8 godzin. W nasycaniu powolnym podaje się od 250 µg do 750 µg na dobę, co u pacjentów z prawidłową czynnością nerek doprowadza w czasie 6–7 dni do stężenia stacjonarnego. Zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 250 µg raz lub dwa razy na dobę. U chorych przed 60 rokiem życia, z prawidłową czynnością nerek, dawka podtrzymująca, zapewniająca terapeutyczne stężenie leku w surowicy wynosi zwykle 375 µg; od 60 do 80 roku życia – 250 µg digoksyny na dobę.

 

Stosowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci dawkę dobową ustala się w zależności od wieku i masy ciała i podaje się w 3–4 dawkach podzielonych. Niemowlęta i dzieci w wieku do 2 lat

- dawka nasycająca od 20 do 35 µg/kg mc.

- dawka podtrzymująca od 5 do 9 µg/kg mc. (25%-35% dawki nasycającej)

 

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat

- dawka nasycająca od 10 do 15 µg/kg mc.

- dawka podtrzymująca od 3 do 5 µg/kg mc.

 

 

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Digoxin Teva

Objawy: Mogą wystąpić następujące objawy zatrucia digoksyną: osłabienie, brak łaknienia, nudności, wymioty, biegunka, widzenie na żółto, podwójne widzenie, zawroty i bóle głowy, pobudzenie psychiczne i ruchowe, splątanie, dezorientacja, lęk, omamy wzrokowe, niedociśnienie tętnicze, zwolnienie lub przyspieszenie czynności serca, zaburzenia rytmu serca. W ostrym zatruciu występuje duże stężenie wapnia, natomiast w przewlekłym małe stężenie potasu w surowicy krwi. Ostre zatrucia częściej zdarzają się u dzieci niż u dorosłych.

Postępowanie: W razie przyjęcia większej niż zalecane dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza. W leczeniu zatrucia digoksyną lekarz może zalecić wykonanie w ostrych przypadkach płukania żołądka z dodatkiem węgla aktywowanego. Podaje się kolestyraminę, atropinę lub bromek ipratropium, lidokainę lub fenytoinę, beta–adrenolityki, preparaty potasu, a niekiedy stosuje się czasową kardiostymulację elektryczną.

 

Pominięcie zastosowania leku Digoxin Teva

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki leku Digoxin Teva.

 

Przerwanie stosowania leku Digoxin Teva

Nie należy przerywać stosowania leku, ponieważ choroba serca może się nasilić. Należy skontaktować się z lekarzem jeżeli pacjent zamierza przerwać stosowanie leku Digoxin Teva.

Skład

substancja czynna: 1 tabletka zawiera 250 µg digoksyny (Digoxinum).

substancje pomocnicze: Laktoza jednowodna Celuloza sproszkowana Krzemionka koloidalna bezwodna Talk Magnezu stearynian

 

PRZECHOWYWANIE:

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.