Neosine duo zawiera dwie substancje czynne: inozyny pranobeks i cynku glukonian.
Inozyny pranobeks działa przeciwwirusowo i zwiększa odporność organizmu (pobudza czynność układu odpornościowego).
Cynk wspomaga system odpornościowy organizmu, ma działanie przeciwzapalne i przeciwwirusowe.
Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 8 lat.
- Wspomagająco u osób o obniżonej odporności, w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych.
- W leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex).
- Lek stosuje się w stanach zwiększonego zapotrzebowania na cynk, występującego w wyżej wymienionych wskazaniach.
Zalecana dawka inozyny pranobeksu to 50 mg na kg masy ciała na dobę.
Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat):
- Zwykle 1 tabletka 3 razy na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 4 tabletki na dobę. Dawka maksymalna wynosi 4 g inozyny pranobeksu na dobę.
Dzieci w wieku powyżej 8 lat:
- Zwykle ½ tabletki 3-4 razy na dobę, zgodnie z poniższą tabelą:
| Masa ciała dziecka | Dawka |
| 26 do 36 kg | 1½ tabletki 3 razy na dobę |
| powyżej 36 kg | 1½ tabletki 4 razy na dobę |
Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.
Sposób podawania
Lek należy stosować doustnie.
Czas trwania leczenia
Jak długo stosować lek Neosine duo?
W przypadku wystąpienia infekcji ważne jest rozpoczęcie leczenia tuż po pojawieniu się pierwszych objawów. Leczenie zwykle trwa od 5 do 14 dni. Zaleca się, aby po ustąpieniu objawów choroby przyjmować lek jeszcze przez 1 do 2 dni.
U dzieci i młodzieży o obniżonej odporności
Lek należy stosować przez 10 dni w miesiącu, przez kolejne 3 miesiące.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu;
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia azotu mocznikowego we krwi;
- nudności z wymiotami lub bez;
- ból brzucha;
- swędzenie, wysypka skórna;
- ból głowy lub zawroty głowy;
- zmęczenie, złe samopoczucie;
- bóle stawów.
Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):
- biegunka;
- zaparcia;
- nerwowość;
- senność lub trudności w zasypaniu (bezsenność);
- wydalenie dużej ilości moczu (wielomocz).
Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
Na początku leczenia, sole cynku mogą powodować niestrawność. Objawy te występują częściej, jeśli cynk przyjmowany jest na pusty żołądek. Objawy ustępują szybko po zaprzestaniu stosowania leku.
- Jeśli pacjent ma uczulenie na substancje czynne (inozyny pranobeks lub cynku glukonian) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
- Jeśli pacjent ma aktualnie napad dny moczanowej (silny ból stawu z obrzękiem i zaczerwienieniem skóry lub też w obrębie dużych stawów dochodzi do wystąpienia wysięku) lub badania wykazały zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Szczególnie należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje:
- leki do leczenia dny moczanowej (np. allopurynol lub inne inhibitory oksydazy ksantynowej);
- leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, w tym leki moczopędne (zwiększające wytwarzanie moczu), np. furosemid, torasemid, kwas etakrynowy, hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid;
- leki hamujące czynność układu odpornościowego (tak zwane leki immunosupresyjne, stosowane u pacjentów po przeszczepieniu narządów lub w atopowym zapaleniu skóry);
- azydotymidynę (lek stosowany w leczeniu choroby AIDS);
- sole żelaza i wapnia, ponieważ mogą zmniejszać wchłanianie cynku, a duże dawki cynku mogą zmniejszać wchłanianie żelaza i miedzi;
- substancje chelatujące (leki stosowane np. w zatruciu ołowiem, jak D-penicylamina);
- tetracykliny, ofloksacynę i inne chinoliny (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń, np. norfloksacyna, cyprofloksacyna), ponieważ cynk pogarsza ich przyswajanie. Z tego powodu należy zachować co najmniej 3-godzinny odstęp między przyjęciem leku Neosine duo a wymienionych leków;
- kwas acetylosalicylowy (substancja występująca w lekach stosowanych w celu obniżenia gorączki);
- ibuprofen lub indometacynę (leki przeciwbólowe należące do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych – NLPZ);
- tiazydowe leki moczopędne (leki zwiększające wytwarzanie moczu);
- kortykosteroidy (leki stosowane m.in. w leczeniu choroby reumatycznej);
- inne leki i (lub) suplementy diety zawierające wapń, żelazo i miedź;
- produkty mleczne zmniejszają wchłanianie cynku.
Produkty mleczne zmniejszają wchłanianie cynku.
Neosine duo a alkohol
W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku Neosine duo a alkohol.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy przyjmować leku Neosine duo w okresie ciąży i karmienia piersią. Lekarz oceni, czy korzyści ze stosowania leku przewyższają potencjalne ryzyko.
Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli wystąpi ból głowy, zawroty głowy lub uczucie senności, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn, ani wykonywać innych czynności wymagających koncentracji.
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Objawy przedawkowania:
zaburzenia żołądkowo-jelitowe, metaliczny smak na języku, ból brzucha, nudności, wymioty, senność, ból głowy, niedokrwistość (zmniejszona liczba krwinek czerwonych) oraz zawroty głowy.
W przypadku pominięcia przyjęcia dawki leku Neosine duo, należy przyjąć dawkę tak szybko jak to jest możliwe, chyba że zbliża się czas zastosowania kolejnej dawki.
W takim przypadku, należy pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć kolejną w odpowiednim czasie.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Substancjami czynnymi leku są inozyny pranobeks i cynk w postaci cynku glukonianu.
Jedna tabletka zawiera 1000 mg inozyny pranobeksu i 6,25 mg jonów cynku.
- Pozostałe składniki to: skrobia pszeniczna, powidon 30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), sodu laurylosiarczan, mannitol, magnezu stearynian.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i na pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
