Symla, 100 mg, tabl., 100 szt

Opis produktu

Lek Symla należy do grupy leków przeciwpadaczkowych.

Przeznaczenie

Symla jest stosowana w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. W padaczce działa poprzez blokowanie impulsów w mózgu, które wywołują napady. U dorosłych i dzieci od 13. roku życia może być stosowana samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, a także w terapii napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta. U dzieci w wieku 2–12 lat stosuje się ją wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami, z wyjątkiem typowych napadów nieświadomości, gdzie może być stosowana samodzielnie.

W zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych lek pomaga zapobiegać epizodom depresji u dorosłych, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Mechanizm działania w tym wskazaniu nie jest w pełni poznany.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka zależy od wieku pacjenta, stosowania innych leków oraz stanu nerek i wątroby. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, którą stopniowo zwiększa się do dawki skutecznej. Nie wolno przekraczać zaleconej dawki.

U dorosłych i dzieci od 13 lat zwykle stosuje się 100–400 mg na dobę. U dzieci w wieku 2–12 lat dawka wynosi 1–15 mg/kg masy ciała na dobę, maksymalnie 200 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat.

Lek przyjmuje się raz lub dwa razy dziennie, z posiłkiem lub bez. Tabletki można dzielić, ale nie wolno ich rozgryzać ani żuć. Należy zawsze przyjmować pełną dawkę przepisaną przez lekarza.

• Tabletki należy połykać w całości lub podzielone, popijając wodą.
• Nie wolno przyjmować tylko części dawki.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, zabierając opakowanie leku. Przedawkowanie może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, w tym śmierci. Objawy przedawkowania to m.in. oczopląs, ataksja, zaburzenia rytmu serca, utrata przytomności, drgawki lub śpiączka.

Pominięcie zastosowania leku

Jeśli pominięto jedną dawkę, należy przyjąć kolejną o zwykłej porze, bez podwajania dawki. W przypadku pominięcia kilku dawek należy skonsultować się z lekarzem. Nie wolno samodzielnie przerywać leczenia – w padaczce dawkę należy zmniejszać stopniowo przez około dwa tygodnie, aby uniknąć nawrotu napadów. W leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych nie ma konieczności stopniowego odstawiania, ale decyzję o zakończeniu terapii należy omówić z lekarzem.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest lamotrygina w ilości 100 mg w każdej tabletce. Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, żelaza tlenek żółty uwodniony (E 172), powidon K30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, talk, krzemionka koloidalna bezwodna.

Opakowanie zawiera 100 tabletek.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na lamotryginę lub którykolwiek składnik leku.

W takim przypadku należy poinformować lekarza i nie stosować leku.

Ostrzeżenia

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma choroby nerek, występowała u niego wysypka po lamotryginie lub innych lekach przeciwpadaczkowych, pojawiła się nadwrażliwość na światło, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych po lamotryginie, choroby serca (np. zespół Brugadów) lub przyjmuje inne leki zawierające lamotryginę.

Podczas terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne i skórne (SJS, TEN, DRESS), a także HLH – w razie objawów takich jak gorączka, wysypka, objawy neurologiczne należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi mogą pojawić się myśli samobójcze – w takim przypadku należy niezwłocznie zgłosić się po pomoc. Lek nie jest zalecany w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u osób poniżej 18 lat.

W niektórych rodzajach padaczki napady mogą się nasilić – jeśli tak się stanie, należy skontaktować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Lek może powodować zawroty głowy i podwójne widzenie. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki pacjent nie upewni się, że objawy te u niego nie występują. Osoby z padaczką powinny omówić tę kwestię z lekarzem.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Symla może powodować działania niepożądane. Najpoważniejsze to reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS), które mogą zagrażać życiu. Objawy obejmują wysypkę, pęcherze, złuszczanie skóry, gorączkę, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia wątroby i nerek. W razie ich wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Bardzo częste: ból głowy, wysypka. Częste: agresja, drażliwość, senność, zawroty głowy, drżenie, bezsenność, pobudzenie, biegunka, suchość w ustach, nudności, wymioty, zmęczenie, bóle mięśni i stawów. Niezbyt częste: ataksja, podwójne widzenie, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło. Rzadkie: SJS, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, oczopląs, zapalenie spojówek. Bardzo rzadkie: TEN, DRESS, zaburzenia krwi, niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenia krzepnięcia, omamy, tiki, nasilenie napadów, HLH. Inne: zaburzenia kości, zapalenie nerek, koszmary senne, obniżona odporność, zmiany skórne.

Stosowanie z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym przeciwpadaczkowych (okskarbazepina, felbamat, gabapentyna, lewetyracetam, pregabalina, topiramat, zonisamid), psychotropowych (lit, olanzapina, arypiprazol, bupropion), paracetamolu, walproinianu, karbamazepiny, fenytoiny, prymidonu, fenobarbitalu, rysperydonu, ryfampicyny, leków przeciw HIV (lopinawir z rytonawirem, atazanawir z rytonawirem) oraz hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wpływać na działanie leku Symla i odwrotnie – w razie ich stosowania należy skonsultować się z lekarzem.

Ciąża i karmienie piersią

Kobiety w ciąży, planujące ciążę lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia, szczególnie w padaczce. Ciąża może wymagać dostosowania dawki i badań kontrolnych. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze może zwiększać ryzyko wad wrodzonych (np. rozszczep wargi i podniebienia). Lekarz może zalecić suplementację kwasu foliowego. Lamotrygina przenika do mleka matki – w czasie karmienia należy obserwować dziecko pod kątem senności, wysypki i przyrostu masy ciała.