Dezamigren, 12,5 mg, tabletki powlekane, 6 szt.

Opis produktu

Dezamigren to lek przeciwbólowy stosowany doraźnie w leczeniu bólów głowy towarzyszących napadom migreny, zarówno z aurą, jak i bez niej.

Przeznaczenie

Preparat jest wskazany do krótkotrwałego leczenia napadów migrenowych z aurą lub bez aury.

Działanie

Lek działa przeciwmigrenowo i łagodzi ból.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest almotryptan (Almotriptani malas). Każda tabletka powlekana zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci jabłczanu almotryptanu (Almotriptani malas).

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 29/32, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), sodu stearylofumaran; otoczka tabletki – hypromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 400.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dezamigren jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów z rozpoznaną migreną.

Dorośli w wieku od 18 do 65 lat: zalecana dawka to jedna tabletka (12,5 mg). Maksymalnie można przyjąć dwie tabletki (25 mg) w ciągu doby. Tabletkę należy połknąć, popijając płynem (np. wodą). Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przeciwwskazania

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy. Przeciwwskazaniem jest również choroba niedokrwienna serca (np. zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala), ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne bądź umiarkowane nadciśnienie, przebyty udar mózgu (CVA) lub przemijający napad niedokrwienny (TIA), choroby naczyń obwodowych oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Ostrzeżenia

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli migrena nie została jednoznacznie rozpoznana, ponieważ Dezamigren nie jest przeznaczony do leczenia migreny podstawnej (z objawami aury, takimi jak podwójne widzenie, trudności w mówieniu, nieskoordynowane ruchy, szum w uszach, obniżona świadomość), hemiplegicznej (z jednostronnym osłabieniem mięśni) ani oftalmoplegicznej (z zajęciem nerwów oczodołu). Ostrożność jest konieczna u osób uczulonych na sulfonamidy lub niepewnych co do tego uczulenia, a także gdy objawy bólu głowy różnią się od typowych napadów migreny (np. pojawia się dzwonienie w uszach, zawroty głowy, porażenie jednej strony ciała lub mięśni oczu, nowe objawy).

Szczególną uwagę należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób serca (niekontrolowane nadciśnienie, wysoki cholesterol, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu, choroby serca w rodzinie, stan po menopauzie u kobiet, wiek powyżej 40 lat u mężczyzn), z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek oraz u osób powyżej 65 lat, ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia krwi.

Nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu głowy.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

W przypadku wystąpienia senności nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Stosowanie z jedzeniem, piciem i alkoholem

Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając płynem.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Dezamigren może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u 1–10 osób na 100): zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności, wymioty.

Niezbyt często (u 1–10 osób na 1 000): parestezje (mrowienie, kłucie, drętwienie), ból głowy, szumy uszne, kołatanie serca, uczucie ściskania w gardle, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, ból mięśni (mialgia), ból kości, ból w klatce piersiowej, astenia (uczucie osłabienia).

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 osoby na 10 000): skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz.

Częstość nieznana: ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja), napady padaczkowe, zaburzenia widzenia (mogą wystąpić także w trakcie napadu migreny), skurcz naczyń jelit prowadzący do niedokrwienia i uszkodzenia jelit (objawy: ból brzucha, krwawa biegunka).

Stosowanie z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje: leki przeciwdepresyjne (inhibitory MAO, np. moklobemid; selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, np. fluoksetyna; inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, np. wenlafaksyna), ponieważ mogą one wywołać zespół serotoninowy; ziele dziurawca (Hypericum perforatum); inne leki zawierające ergotaminę stosowane w migrenie.

Po przyjęciu almotryptanu należy odczekać co najmniej 6 godzin przed zastosowaniem ergotaminy, a po przyjęciu ergotaminy – co najmniej 24 godziny przed przyjęciem almotryptanu.

Ciąża i karmienie piersią

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.

Dzieci i młodzież

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.