Bevimlar, 15 mg, tabl.powl., 14 szt.

Opis produktu

Bevimlar to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną rywaroksaban, należącą do grupy leków przeciwzakrzepowych.

Przeznaczenie

Preparat stosuje się w profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków i czynnikami ryzyka zakrzepów. Jest również wskazany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepicy żył głębokich (ŻŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych. U dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 30 kg stosuje się go w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po minimum 5 dniach wcześniejszego leczenia przeciwzakrzepowego.

Działanie

Bevimlar działa jako lek przeciwzakrzepowy poprzez blokowanie czynnika krzepnięcia krwi (czynnik Xa), co zmniejsza skłonność do powstawania zakrzepów.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest rywaroksaban (Rivaroxabanum). Każda tabletka powlekana zawiera 15 mg rywaroksabanu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, powidon K-30, skrobia kukurydziana, krospowidon typ B, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian; otoczka – hypromeloza 2910, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 4000 (E 1521), tlenek żelaza czerwony (E 172).

Opakowanie zawiera 14 tabletek powlekanych.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Bevimlar należy przyjmować codziennie o stałej porze, z posiłkiem lub niezależnie od niego. Lek należy stosować regularnie przez okres zalecony przez lekarza i nie wolno przerywać terapii bez konsultacji z nim.

Przeciwwskazania

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, czynnego krwawienia o znaczeniu klinicznym, owrzodzeń przewodu pokarmowego, nowotworu z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawnego urazu mózgu lub kręgosłupa, niedawnych operacji mózgu, kręgosłupa lub okulistycznych, przebytych krwotoków wewnątrzczaszkowych, obecności żylaków przełyku, wad rozwojowych naczyń, tętniaka naczyniowego, poważnych nieprawidłowości naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych, jednoczesnego stosowania innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem sytuacji zmiany terapii lub stosowania heparyny w celu utrzymania drożności cewnika), leczenia OZW terapią przeciwpłytkową u pacjentów po udarze lub TIA, choroby wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia (w tym marskość wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh), a także w ciąży i podczas karmienia piersią.

Ostrzeżenia

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek, zaburzenia krzepnięcia, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze oporne na leczenie, czynne owrzodzenie żołądka lub jelit, chorobę naczyń siatkówki, rozstrzenie oskrzeli lub przebyte krwawienie z płuc. Należy również poinformować o stosowaniu innych leków przeciwzakrzepowych przy zmianie terapii lub gdy heparyna jest podawana w celu utrzymania drożności cewnika. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 75. roku życia.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Bevimlar może powodować zawroty głowy (częste) i omdlenia (niezbyt częste). W przypadku wystąpienia tych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Bevimlar może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Często (u 1 na 10 osób) obserwuje się: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (bladość skóry, osłabienie, duszność), krwawienia z żołądka lub jelit, układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu, obfite krwawienia menstruacyjne), nosa, dziąseł, do oka (np. z białkówki), do tkanek lub jam ciała (krwiaki, siniaki), krwioplucie, krwawienia skórne lub podskórne, krwawienia pooperacyjne, sączenie się krwi lub płynu z ran, obrzęk i ból kończyn, zaburzenia czynności nerek (widoczne w badaniach), gorączkę, ból żołądka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcia, biegunkę, obniżone ciśnienie (zawroty głowy, omdlenia), ogólne osłabienie, ból głowy, wysypkę, świąd skóry, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Stosowanie z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania: leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol), leków przeciwwirusowych w HIV/AIDS (rytonawir), innych leków przeciwzakrzepowych (enoksaparyna, klopidogrel, antagoniści witaminy K, np. warfaryna, acenokumarol), leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych (np. naproksen, kwas acetylosalicylowy), dronedaronu (na zaburzenia rytmu serca), leków przeciwpadaczkowych (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital), ziela dziurawca oraz ryfampicyny (antybiotyk).

Ciąża i karmienie piersią

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Bevimlar nie jest zalecany w ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Dzieci i młodzież

Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg.