calcPageSize())"
/>
Singulair 10, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Czechy, 28 szt.
Niedostępne
Opis produktu
Produkt pochodzi z importu równoległego. Singulair 10 to lek będący antagonistą receptora leukotrienowego, który blokuje działanie leukotrienów. Substancje te powodują zwężenie i obrzęk dróg oddechowych oraz objawy alergii. Dzięki hamowaniu ich działania lek łagodzi symptomy astmy, wspomaga jej kontrolę i zmniejsza dolegliwości związane z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa (katar sienny).
Przeznaczenie
Lek Singulair jest stosowany w leczeniu astmy, aby zapobiegać objawom choroby w ciągu dnia i nocy. Przeznaczony jest dla dorosłych i młodzieży od 15. roku życia, u których dotychczasowe leczenie nie zapewnia odpowiedniej kontroli astmy i konieczne jest włączenie dodatkowego preparatu. Lek pomaga również zapobiegać skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym. U pacjentów z astmą może dodatkowo łagodzić objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Sposób stosowania ustala lekarz w zależności od nasilenia objawów.
Sposób użycia
- Należy przyjmować jedną tabletkę leku Singulair raz na dobę, zgodnie z zaleceniem lekarza.
- Lek należy stosować także wtedy, gdy objawy astmy nie występują, a także w przypadku nagłego napadu astmy.
Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszej:
- Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 10 mg raz na dobę, wieczorem.
- Należy upewnić się, że pacjent nie przyjmuje innych leków zawierających montelukast.
- Preparat jest przeznaczony do stosowania doustnego.
- Można go przyjmować niezależnie od posiłków.
Co zawiera produkt?
Skład Singulair 10: |
|
| Substancja czynna |
Substancją czynną leku jest montelukast. Każda tabletka zawiera 10 mg montelukastu w postaci montelukastu sodowego. |
| Pozostałe składniki | celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (89,3 mg), kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza (E 463) i magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza, hydroksypropyloceluloza (E 463), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172) i wosk Carnauba. |
Opakowanie zawiera 28 tabletek.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy.
Ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku nasilenia objawów astmy lub trudności w oddychaniu należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Lek Singulair 10 nie jest przeznaczony do leczenia nagłych napadów astmy – w takiej sytuacji należy stosować się do zaleceń lekarza i mieć przy sobie wziewny lek doraźny. Preparat nie powinien zastępować innych leków przeciwastmatycznych przepisanych przez lekarza. Jeśli u pacjenta pojawią się objawy przypominające grypę, mrowienie lub drętwienie kończyn, nasilenie dolegliwości oddechowych lub wysypka, należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy stosować kwasu acetylosalicylowego ani innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, jeśli nasilają one objawy astmy. U pacjentów przyjmujących Singulair 10 obserwowano zdarzenia neuropsychiatryczne, takie jak zmiany nastroju i zachowania – w razie ich wystąpienia należy zgłosić się do lekarza.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 osób) to ból brzucha i ból głowy. Objawy te zwykle miały łagodne nasilenie i występowały częściej niż w grupie placebo.
Ciężkie działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej:
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):
- reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, utrudniający oddychanie lub połykanie
- zmiany zachowania i nastroju: pobudzenie, agresja, wrogość, depresja
- drgawki
Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
- zwiększona skłonność do krwawień
- drżenie
- kołatanie serca
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- zespół objawów, takich jak grypopodobne dolegliwości, mrowienie lub drętwienie kończyn, nasilenie objawów oddechowych i (lub) wysypka (zespół Churga-Strauss)
- mała liczba płytek krwi
- omamy, dezorientacja, myśli i próby samobójcze
- obrzęk (zapalenie) płuc
- ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy)
- zapalenie wątroby
Inne działania niepożądane po wprowadzeniu leku do obrotu:
Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 osób):
- zakażenia górnych dróg oddechowych
Często (rzadziej niż u 1 na 10 osób):
- biegunka, nudności, wymioty
- wysypka
- gorączka
- zwiększony poziom enzymów wątrobowych
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):
- nietypowe sny, koszmary, trudności w zasypianiu, lunatyzm, drażliwość, niepokój
- zawroty głowy, senność, mrowienie lub drętwienie
- krwawienie z nosa
- suchość w ustach, niestrawność
- siniaki, świąd, pokrzywka
- bóle mięśni i stawów, skurcze mięśni
- moczenie nocne u dzieci
- osłabienie, zmęczenie, złe samopoczucie, obrzęk
Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
- zaburzenia uwagi, pamięci, niekontrolowane ruchy mięśni
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- rumień guzowaty
- objawy obsesyjno-kompulsywne, jąkanie się
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, także niewymienionych w ulotce, należy poinformować lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL lub do podmiotu odpowiedzialnego.