Furosemidum Aurovitas 40 mg, tabl., 30 szt
Dostępne
Opis produktu
Furosemidum Aurovitas to lek w postaci tabletek, należący do grupy diuretyków (leków moczopędnych). Substancja czynna – furosemid – zwiększa ilość moczu wydalanego przez nerki, co pomaga usuwać nadmiar płynów z organizmu. Preparat stosuje się w leczeniu obrzęków spowodowanych chorobami serca, nerek lub wątroby, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
Przeznaczenie
Lek jest wskazany w terapii obrzęków wynikających z niewydolności serca, chorób nerek lub wątroby, w tym w leczeniu obrzęku płuc. Stosuje się go również w łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym.
Działanie
Furosemid działa moczopędnie, zwiększając wydalanie moczu przez nerki, co sprzyja usuwaniu nadmiaru płynów z organizmu.
Co zawiera produkt?
Substancją czynną jest furosemid (Furosemidum). Każda tabletka zawiera 40 mg furosemidu. Substancje pomocnicze to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz stearynian magnezu.
Sposób użycia
Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Tabletki przyjmuje się codziennie o zbliżonej porze, najlepiej przed posiłkiem lub według wskazań lekarza. Należy je połykać w całości, popijając szklanką wody.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przeciwwskazania
Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na furosemid lub którykolwiek składnik pomocniczy, a także na amiloryd, sulfonamidy lub ich pochodne. Przeciwwskazaniami są również: hipowolemia, odwodnienie, bezmocz lub niewydolność nerek z bezmoczem niewrażliwa na furosemid, niewydolność nerek spowodowana toksynami nefro- lub hepatotoksycznymi, niewydolność nerek związana ze śpiączką wątrobową, stany przedśpiączkowe i śpiączka wątrobowa, ciężka hipokaliemia, ciężka hiponatremia, choroba Addisona, zatrucie glikozydami naparstnicy, porfiria oraz karmienie piersią.
Ostrzeżenia
Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze, cukrzycę, dnę moczanową, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, trudności w oddawaniu moczu, małe stężenie białka we krwi, objawy ostrej porfirii, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia prostaty, jest odwodniony lub w podeszłym wieku. Ostrożność jest konieczna również w przypadku przyjmowania innych leków moczopędnych, rysperydonu, planowanego badania tolerancji glukozy, a także u wcześniaków. W trakcie leczenia należy regularnie kontrolować stężenie elektrolitów i dostosowywać dawkę.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub złego samopoczucia, należy zachować ostrożność, szczególnie na początku terapii.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Furosemidum Aurovitas może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Często obserwuje się zwiększoną utratę płynów i elektrolitów (sód, potas, magnez, wapń), co może prowadzić do pragnienia, bólów głowy, splątania, kurczów mięśni, osłabienia, zaburzeń rytmu serca oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka). Może wystąpić hiperurykemia (zwiększone stężenie kwasu moczowego) i wzrost poziomu kreatyniny. Objawy niedoboru sodu to m.in. kurcze mięśni łydek, utrata apetytu, apatia, osłabienie, zawroty głowy, senność. Niedobór potasu może powodować osłabienie mięśni, porażenie, zaburzenia serca, a w ciężkich przypadkach – zaburzenia jelit i dezorientację. Niedobór magnezu i wapnia może skutkować zwiększoną drażliwością mięśni, zaburzeniami rytmu serca i obniżeniem ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, sennością, osłabieniem, zaburzeniami widzenia i suchością w ustach. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.
Stosowanie z innymi lekami
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Do substancji mogących wpływać na działanie furosemidu lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych należą m.in.: inhibitory ACE (ramipryl, enalapryl, peryndopryl), antagoniści receptora angiotensyny II (losartan, kandesartan, irbesartan), prazosyna, inne leki moczopędne (amiloryd, spironolakton, acetazolamid, metolazon, triamteren), preparaty potasu, leki przeciwarytmiczne (amiodaron, dyzopiramid, flekainid, lidokaina, sotalol, meksyletyna), chloralu wodzian, leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, leki przeciwcukrzycowe, teofilina, fenytoina, leki przeciwpsychotyczne (rysperydon, amisulpryd, sertyndol, pimozyd, chloropromazyna). Ryzyko działań niepożądanych zwiększają m.in.: lit, cisplatyna, digoksyna, NLPZ (aspiryna, ibuprofen, ketoprofen, indometacyna), karbamazepina, aminoglutetymid, cyklosporyna, takrolimus, aldesleukina, moksysylit, azotany, metotreksat, karbenoksolon, sukralfat, leki przeciwdepresyjne (reboksetyna, amitryptylina, fenelzyna), amfoterycyna, kortykosteroidy, atomoksetyna, leki zmniejszające napięcie mięśni (baklofen, tyzanidyna), leki przeciwhistaminowe, alprostadyl, estrogeny i drospirenon, lukrecja, probenecyd, antybiotyki (gentamycyna, amikacyna, neomycyna, netylmycyna, tobramycyna, wankomycyna, cefalosporyny w dużych dawkach), środki kontrastowe, środki przeczyszczające (bisakodyl, senna), leki przeciwastmatyczne w dużych dawkach (salbutamol, terbutalina, salmeterol, formoterol, bambuterol), leki obkurczające naczynia (efedryna, ksylometazolina), sole potasu, lewodopa oraz inne diuretyki (bendroflumetiazyd).
Ciąża i karmienie piersią
Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Preparatu nie należy stosować w okresie ciąży ani karmienia piersią.
Dzieci i młodzież
U pacjentów poniżej 18. roku życia dawkę ustala lekarz na podstawie masy ciała dziecka.