calcPageSize())"
/>
Apexxnar, 0,5 ml, zawiesina do wstrzykiwań, szczepionka przeciw pneumokokom, 1ampułko-strzykawka+igła
Dostępne
Opis produktu
Prevenar 20 to szczepionka przeciwko pneumokokom w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Stosuje się ją w celu czynnego uodpornienia niemowląt, dzieci i młodzieży od 6. tygodnia życia do ukończenia 18 lat, aby zapobiegać chorobom inwazyjnym, zapaleniu płuc oraz ostrym zapaleniom ucha środkowego wywołanym przez bakterie Streptococcus pneumoniae. Preparat jest również przeznaczony dla osób dorosłych od 18. roku życia w celu ochrony przed chorobą inwazyjną i zapaleniem płuc spowodowanymi tymi bakteriami.
Przeznaczenie
Szczepionka służy do czynnego uodparniania niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od 6 tygodni do poniżej 18 lat przeciw chorobie inwazyjnej, zapaleniu płuc i ostrym zapaleniom ucha środkowego wywołanym przez Streptococcus pneumoniae. Jest także stosowana u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych w celu zapobiegania chorobie inwazyjnej i zapaleniu płuc spowodowanym tymi bakteriami.
Działanie
Prevenar 20 stymuluje organizm do wytwarzania własnych przeciwciał, które zapewniają ochronę przed chorobami wywoływanymi przez pneumokoki.
Co zawiera produkt?
Jedna ampułko-strzykawka zawiera pojedynczą dawkę 0,5 ml z oddzielną igłą. W skład jednej dawki wchodzą polisacharydy pneumokokowe serotypów: 1, 3, 4, 5, 6A, 6B, 7F, 8, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 18C, 19A, 19F, 22F, 23F i 33F w ilości 2,2 µg każdy (serotyp 6B – 4,4 µg). Substancje pomocnicze to: chlorek sodu, kwas bursztynowy, polisorbat 80 oraz woda do wstrzykiwań.
Sposób użycia
Preparat należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie. Zalecana dawka wynosi 0,5 ml i jest podawana w formie wstrzyknięcia w ramię przez lekarza lub pielęgniarkę. Pacjent powinien poinformować personel medyczny, jeśli był wcześniej szczepiony przeciw pneumokokom.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci, w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C.
Przeciwwskazania
Preparatu nie należy stosować u osób z nadwrażliwością na substancję czynną, którykolwiek składnik szczepionki lub toksoid błoniczy.
Ostrzeżenia
Przed szczepieniem należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma osłabiony układ odpornościowy, zaburzenia krzepnięcia, skłonność do siniaków, wysoką gorączkę, infekcję górnych dróg oddechowych lub jeśli wystąpiły problemy zdrowotne po wcześniejszym podaniu szczepionki Prevenar 20, takie jak reakcje alergiczne czy trudności w oddychaniu. Preparatu nie wolno podawać dożylnie.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Szczepionka nie wpływa lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak niektóre działania niepożądane mogą tymczasowo ograniczać te zdolności.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Prevenar 20 może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Bardzo często obserwuje się ból głowy, bóle stawów i mięśni, ból lub tkliwość w miejscu wstrzyknięcia oraz zmęczenie. W przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, duszności czy świszczącego oddechu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, gdyż mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej, w tym anafilaksji i wstrząsu. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.
Stosowanie z innymi lekami
Należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie lub ostatnio przyjmowanych lekach, w tym o szczepionkach, a także o planowanych lekach, również tych dostępnych bez recepty.
Ciąża i karmienie piersią
Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem szczepionki. Decyzję o podaniu preparatu w tym okresie podejmuje lekarz.
Dzieci i młodzież
U niemowląt i dzieci do 5. roku życia Prevenar 20 może być podawany jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa), WZW typu B, Hib, polio (inaktywowana), odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej oraz rotawirusom. Badania kliniczne nie wykazały zagrożeń związanych z takim łączeniem.