Metizol, 5 mg, tabl.,(i.row),MDZ/PhP,Litwa, 50 szt

Opis produktu

Metizol to lek, który hamuje syntezę hormonów tarczycy. Nie wpływa na ilość hormonów już wytworzonych ani na ich uwalnianie, dlatego efekty działania pojawiają się dopiero po kilku dniach stosowania. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Przeznaczenie

Metizol stosuje się w leczeniu nadczynności tarczycy niezależnie od jej rodzaju, w przełomie tarczycowym, w przygotowaniu do operacji usunięcia tarczycy oraz jako lek wspomagający w terapii jodem radioaktywnym.

Sposób użycia

Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dawkę ustala lekarz indywidualnie, w zależności od nasilenia choroby i wielkości wola. Zwykle początkowo stosuje się 40–60 mg na dobę (8–12 tabletek) w 3–4 dawkach podzielonych. Takie dawkowanie utrzymuje się do zahamowania czynności tarczycy, co trwa zazwyczaj 2–3 tygodnie, czasem do 8 tygodni lub dłużej. Następnie dawkę zmniejsza się do podtrzymującej, wynoszącej 5–20 mg na dobę (1–4 tabletki), podawanej raz na dobę lub w 2 dawkach podzielonych.

W przełomie tarczycowym początkowa dawka wynosi 100 mg (20 tabletek), a następnie co 8 godzin podaje się 30 mg (6 tabletek). Leczenie nadczynności tarczycy trwa zwykle od 6 miesięcy do 2 lat. W przygotowaniu do operacji tarczycy lek stosuje się przez 3–4 tygodnie przed zabiegiem.

U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby zmiany dawkowania. W przypadku zaburzeń czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki – należy poinformować o tym lekarza.

Dzieci i młodzież (3–17 lat): dawka początkowa wynosi zwykle 0,5 mg/kg masy ciała na dobę w 2–3 dawkach podzielonych. Później lekarz może zmniejszyć dawkę. Maksymalna dawka dobowa to 40 mg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat.

Lek należy przyjmować regularnie.

Co zawiera produkt?

Substancja czynna: 5 mg tiamazolu (Thiamazolum) w jednej tabletce.

Pozostałe składniki: 94 mg laktozy jednowodnej.

Opakowanie zawiera 50 tabletek.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przeciwwskazania

• Uczulenie na tiamazol, pochodne tionamidu lub którykolwiek składnik leku.
• Stwierdzona granulocytopenia.
• Zastój żółci przed rozpoczęciem leczenia.
• Uszkodzenie szpiku po wcześniejszym leczeniu tiamazolem lub karbimazolem.

Nie wolno stosować jednocześnie tiamazolu i hormonów tarczycy u kobiet w ciąży.

Ostrzeżenia

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku wcześniejszych reakcji alergicznych na tiamazol (np. wysypka, świąd) należy poinformować lekarza. Przy dużym wolu utrudniającym oddychanie konieczna jest kontrola, gdyż wole może się powiększyć w trakcie terapii. Przed leczeniem wykonuje się badania krwi.

Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku objawów takich jak ból gardła, gorączka, zapalenie jamy ustnej, które mogą świadczyć o agranulocytozie. Objawy te zwykle pojawiają się w pierwszych tygodniach leczenia, ale mogą wystąpić także później. W razie konieczności stosowania dużych dawek (ok. 120 mg/dobę) lekarz będzie kontrolował morfologię krwi ze względu na ryzyko uszkodzenia szpiku kostnego.

Jeśli w trakcie leczenia dojdzie do powiększenia wola lub nadmiernego zahamowania czynności tarczycy, lekarz może zmodyfikować dawkę lub zalecić dodatkowo hormony tarczycy. W trakcie terapii może wystąpić lub nasilić się orbitopatia endokrynna, niezwiązana z leczeniem. Możliwe jest także zwiększenie masy ciała, co jest naturalną reakcją organizmu.

Lek zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem.

Działania niepożądane

Działania niepożądane pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych 4–8 tygodni leczenia, a ich częstość i nasilenie zależą od dawki tiamazolu.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego: bardzo często – leukopenia (u dorosłych 12%, u dzieci 25%); niezbyt często – agranulocytoza (0,4% pacjentów); częstość nieznana – niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, limfadenopatia.

Zaburzenia ogólne: często – gorączka.

Zaburzenia skóry: często – wysypki lub świąd (3–5% pacjentów).

Zaburzenia układu nerwowego: częstość nieznana – neuropatia obwodowa, zawroty głowy.

Zaburzenia naczyniowe: częstość nieznana – zapalenie naczyń.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: częstość nieznana – bóle i zapalenie stawów, zespół toczniopodobny.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: częstość nieznana – nudności, wymioty, bóle brzucha, zmiany w śliniankach.

Zaburzenia wątroby: częstość nieznana – żółtaczka zastoinowa, martwica wątroby.

Zaburzenia nerek: częstość nieznana – zapalenie nerek, zapalenie naczyń nerkowych.

Zaburzenia metabolizmu: częstość nieznana – osłabienie apetytu.