Saxenda, 6 mg/ml; 3 ml, roztw.do wstrz., 3 wstrzyk

Opis produktu

Saxenda to lek stosowany w redukcji masy ciała, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w fabrycznie napełnionym wstrzykiwaczu. Zawiera liraglutyd, który w połączeniu z odpowiednią dietą i aktywnością fizyczną jest wykorzystywany w leczeniu nadwagi i otyłości.

Przeznaczenie

Saxenda jest stosowana razem z dietą i wysiłkiem fizycznym w terapii otyłości (BMI ≥ 30) oraz nadwagi (BMI ≥ 27) u osób, u których występują choroby związane z nadmierną masą ciała, takie jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe czy bezdech senny.

Działanie

Saxenda działa poprzez wpływ na receptory w mózgu odpowiedzialne za kontrolę apetytu, co powoduje uczucie sytości i zmniejsza głód. Mechanizm ten wynika z podobieństwa liraglutydu do naturalnego hormonu wydzielanego w jelitach po posiłku, co pomaga ograniczyć ilość spożywanego jedzenia i sprzyja redukcji masy ciała.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest liraglutyd. Każdy ml roztworu zawiera 6 mg liraglutydu, a jeden wstrzykiwacz – 18 mg w 3 ml. Substancje pomocnicze to: disodu fosforan dwuwodny, glikol propylenowy, fenol, kwas chlorowodorowy (do regulacji pH), sodu wodorotlenek (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Podaje się go podskórnie, nie wolno wstrzykiwać do żył ani mięśni. Roztworu nie należy mieszać z innymi lekami do wstrzykiwań, np. insuliną. Dawka jest zwiększana stopniowo przez pierwsze 5 tygodni terapii. Saxendę można przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub niezależnie od niego, ważne jest jednak, aby wstrzykiwać ją codziennie o tej samej porze. Ostateczne dawkowanie ustala lekarz.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przeciwwskazania

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu.

Ostrzeżenia

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, niewydolnością nerek lub wątroby, chorobami tarczycy, ostrym zapaleniem żołądka lub jelit, a także u osób powyżej 75. roku życia. Nie stosować u pacjentów z zapaleniem trzustki, stanami zapalnymi pęcherzyka żółciowego ani kamicą żółciową. Na początku leczenia może dojść do odwodnienia spowodowanego nudnościami, wymiotami lub biegunką – należy pić dużo płynów, aby temu zapobiec.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Saxenda może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często: nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból głowy.

Często: niestrawność, zapalenie błony śluzowej żołądka, dolegliwości żołądkowe, ból w górnej części brzucha, zgaga, wzdęcia, gazy, odbijania, suchość w ustach, uczucie zmęczenia, zaburzenia smaku, zawroty głowy, bezsenność, kamica żółciowa, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zasinienie, podrażnienie, świąd, wysypka), hipoglikemia.

Niezbyt często: odwodnienie (częściej na początku leczenia), zapalenie pęcherzyka żółciowego, reakcje alergiczne (w tym wysypka), złe samopoczucie, przyspieszone tętno.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Stosowanie z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Saxenda może wchodzić w interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi z grupy pochodnych sulfonylomocznika (np. glimepiryd, glibenklamid) oraz z warfaryną i innymi doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Ciąża i karmienie piersią

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Saxenda nie powinna być stosowana w czasie ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Dzieci i młodzież

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 12 lat.