Neoparin, 80mg/0,8ml, roztwór do wstrzyknięć, 10 ampułko-strzykawek z igłą

Opis produktu

Neoparin to lek w postaci zastrzyku, stosowany w leczeniu istniejących zakrzepów krwi oraz w profilaktyce ich powstawania po zabiegach chirurgicznych, w przebiegu chorób ograniczających możliwość poruszania się, w niestabilnej dławicy piersiowej oraz po zawale serca.

Przeznaczenie

Lek jest wskazany do leczenia zakrzepów obecnych we krwi pacjenta, zapobiegania tworzeniu się skrzepów w rurkach dializatora u osób z ciężką niewydolnością nerek, a także do profilaktyki zakrzepów przed i po zabiegach chirurgicznych, w ostrych chorobach unieruchamiających pacjenta, w niestabilnej dławicy piersiowej oraz po zawale mięśnia sercowego.

Działanie

Neoparin działa przeciwzakrzepowo, zapobiegając powstawaniu nowych skrzepów i powiększaniu się już istniejących. Efekt ten wynika z powinowactwa enoksaparyny do określonych czynników krzepnięcia.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest enoksaparyna sodowa (Enoxaparinum natricum). Każda ampułko-strzykawka zawiera ilość odpowiadającą 8000 j.m. aktywności anty-Xa (80 mg) w 0,8 ml roztworu. Substancją pomocniczą jest woda do wstrzykiwań.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, w zależności od wskazań. Neoparin podaje się zazwyczaj podskórnie, choć lekarz może zdecydować o podaniu dożylnym lub przez rurkę dializacyjną. Jeśli pacjent ma samodzielnie wykonywać zastrzyki, powinien zostać odpowiednio przeszkolony. Wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie w prawą i lewą stronę brzucha, zmieniając miejsce podania przy każdej dawce.

Przechowywanie

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Lek można również przechowywać w lodówce (2°C – 8°C), jednak nie dłużej niż 1 miesiąc. Nie zamrażać.

Przeciwwskazania

Leku Neoparin nie należy stosować w przypadku uczulenia na którykolwiek składnik preparatu, heparynę lub heparyny drobnocząsteczkowe, przy nasilonym krwawieniu lub ryzyku jego wystąpienia (np. wrzody żołądka, stan po operacji mózgu lub oka, udar krwotoczny) oraz gdy planowane jest znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe.

Ostrzeżenia

Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjent miał reakcję na heparynę z dużym spadkiem liczby płytek krwi, planuje znieczulenie podpajęczynówkowe, zewnątrzoponowe lub nakłucie lędźwiowe, ma wszczepioną zastawkę serca, zapalenie wsierdzia, wrzody żołądka, przebył udar mózgu, cierpi na nadciśnienie, cukrzycę, choroby naczyń oka, choroby nerek lub wątroby, jest w podeszłym wieku, ma niedowagę lub nadwagę, bądź podwyższone stężenie potasu we krwi.

Leku nie wolno podawać domięśniowo. Nie należy wstrzykiwać w miejsca bliżej niż 5 cm od pępka ani w okolice blizn lub siniaków. Nie usuwać pęcherzyków powietrza przed wstrzyknięciem, aby uniknąć utraty leku. Igła nie powinna dotykać żadnych przedmiotów po zdjęciu osłonki. Podczas wstrzykiwania należy trzymać fałd skórny, a po podaniu nie pocierać miejsca wkłucia. Przed użyciem sprawdzić, czy ampułko-strzykawka jest nienaruszona i czy roztwór jest przezroczysty. W razie wątpliwości użyć innej ampułko-strzykawki. Przed podaniem upewnić się co do dawki.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Neoparin może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) obserwuje się krwawienia i zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych. Często (do 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić: zwiększona skłonność do siniaków (związana z obniżeniem liczby płytek krwi), różowe plamy na skórze, pokrzywka, swędzenie i zaczerwienienie skóry, ból lub zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, obniżona liczba krwinek czerwonych, podwyższona liczba płytek krwi oraz bóle głowy. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Stosowanie z innymi lekami

Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także planowanych. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania: warfaryny, aspiryny, klopidogrelu, wstrzyknięć dekstranu, ibuprofenu, diklofenaku i innych NLPZ, prednizolonu, deksametazonu, leków stosowanych w astmie, reumatoidalnym zapaleniu stawów, leków zwiększających stężenie potasu, leków moczopędnych oraz niektórych preparatów stosowanych w chorobach serca.

Ciąża i karmienie piersią

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. U ciężarnych z mechaniczną zastawką serca może występować zwiększone ryzyko zakrzepów. Decyzję o stosowaniu leku w okresie karmienia piersią podejmuje lekarz.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Neoparin u dzieci i młodzieży nie zostały ocenione.