Neoparin, 60mg/0,6ml, roztwór do wstrzyknięć, 10 ampułko-strzykawek z igłą

Opis produktu

Neoparin to lek w postaci zastrzyku, stosowany w leczeniu istniejących zakrzepów krwi oraz w profilaktyce ich powstawania po zabiegach chirurgicznych, w przebiegu chorób ograniczających możliwość poruszania się, w niestabilnej dławicy piersiowej oraz po zawale serca.

Przeznaczenie

Lek jest wskazany do leczenia zakrzepów obecnych we krwi pacjenta, zapobiegania tworzeniu się skrzepów w rurkach dializatora u osób z ciężką niewydolnością nerek, a także do profilaktyki zakrzepów przed i po zabiegach chirurgicznych, w ostrych chorobach unieruchamiających pacjenta, w niestabilnej dławicy piersiowej oraz po zawale mięśnia sercowego.

Działanie

Neoparin działa przeciwzakrzepowo, zapobiegając powstawaniu nowych skrzepów i powiększaniu się już istniejących. Efekt ten wynika z powinowactwa enoksaparyny do określonych czynników krzepnięcia.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest enoksaparyna sodowa (Enoxaparinum natricum). Każda ampułko-strzykawka zawiera ilość odpowiadającą 6000 j.m. aktywności anty-Xa (60 mg) w 0,6 ml roztworu. Substancją pomocniczą jest woda do wstrzykiwań.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie w zależności od wskazań. Preparat podaje się zazwyczaj podskórnie, choć lekarz może zdecydować o podaniu dożylnym lub do rurki dializacyjnej. Jeśli pacjent ma samodzielnie wykonywać zastrzyki, powinien zostać odpowiednio przeszkolony. Wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie w prawą i lewą stronę brzucha, zmieniając miejsce podania przy każdej dawce.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Można go również trzymać w lodówce (2°C–8°C), jednak nie dłużej niż przez miesiąc. Nie wolno zamrażać.

Przeciwwskazania

Neoparin nie powinien być stosowany u osób uczulonych na którykolwiek składnik leku, heparynę lub heparyny drobnocząsteczkowe, u pacjentów z nasilonym krwawieniem lub wysokim ryzykiem jego wystąpienia (np. przy wrzodach żołądka, po operacjach mózgu lub oka, po udarze krwotocznym), a także u osób, u których planowane jest znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe.

Ostrzeżenia

Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjent miał reakcję na heparynę z dużym spadkiem liczby płytek krwi, ma planowane znieczulenie podpajęczynówkowe, zewnątrzoponowe lub nakłucie lędźwiowe, wszczepioną zastawkę serca, zapalenie wsierdzia, wrzody żołądka, przebył udar mózgu, cierpi na nadciśnienie, cukrzycę, choroby nerek lub wątroby, problemy z naczyniami w oku, jest w podeszłym wieku, ma niedowagę lub nadwagę, bądź podwyższony poziom potasu we krwi. Leku nie wolno podawać domięśniowo. Nie należy wstrzykiwać w miejsca bliżej niż 5 cm od pępka ani w okolice blizn lub siniaków. Nie wolno usuwać pęcherzyków powietrza z ampułko-strzykawki przed wstrzyknięciem, aby uniknąć utraty dawki. Igła nie powinna dotykać żadnych powierzchni po zdjęciu osłonki. Podczas podawania należy trzymać fałd skórny, a po wstrzyknięciu nie pocierać miejsca wkłucia. Przed użyciem należy sprawdzić, czy ampułko-strzykawka nie jest uszkodzona i czy roztwór jest przezroczysty. W razie nieprawidłowości należy użyć innej ampułko-strzykawki.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Neoparin może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) obserwuje się krwawienia i podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych. Często (u do 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić: zwiększona skłonność do siniaków (związana z obniżeniem liczby płytek krwi), różowe plamy na skórze, pokrzywka, swędzenie i zaczerwienienie skóry, ból lub zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, obniżona liczba krwinek czerwonych, podwyższona liczba płytek krwi oraz bóle głowy. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Stosowanie z innymi lekami

Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym planowanych do stosowania. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania: warfaryny, aspiryny, klopidogrelu, wstrzyknięć dekstranu, ibuprofenu, diklofenaku i innych NLPZ, prednizolonu, deksametazonu, leków stosowanych w astmie, reumatoidalnym zapaleniu stawów, leków zwiększających stężenie potasu, leków moczopędnych oraz niektórych preparatów stosowanych w chorobach serca.

Ciąża i karmienie piersią

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. U pacjentek w ciąży z mechaniczną zastawką serca może występować zwiększone ryzyko zakrzepów. Decyzję o stosowaniu leku w okresie karmienia piersią podejmuje lekarz.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania Neoparin u dzieci i młodzieży nie zostały ocenione.