Biodacyna, 250 mg/ml;4 ml, roztw.do wstrz,infuz.,1 amp

Opis produktu

Biodacyna to lek w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji, zawierający amikacynę. Substancja ta należy do antybiotyków z grupy aminoglikozydów i działa bakteriobójczo.

Przeznaczenie

Lek stosuje się w krótkotrwałym leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na amikacynę, w tym oporne na inne antybiotyki aminoglikozydowe. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, kości i stawów, skóry i tkanek miękkich, zakażenia wewnątrz jamy brzusznej (w tym zapalenie otrzewnej), zakażenia ran po oparzeniach i pooperacyjnych (również w chirurgii naczyniowej), ciężkie, powikłane i nawracające zakażenia dróg moczowych (w niepowikłanych przypadkach tylko przy oporności na inne antybiotyki), posocznice (zwykle w skojarzeniu z antybiotykiem β-laktamowym) oraz zakażenia ośrodkowego układu nerwowego.

Działanie

Amikacyna, substancja czynna leku, jest antybiotykiem aminoglikozydowym o działaniu bakteriobójczym.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest amikacyna (Amikacinum). Każdy ml roztworu zawiera 250 mg amikacyny w postaci disiarczanu amikacyny. Substancje pomocnicze to: sodu cytrynian, sodu pirosiarczyn (E 223), kwas siarkowy i woda do wstrzykiwań.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie. Biodacyna podawana jest we wstrzyknięciu domięśniowym lub w infuzji dożylnej (kroplówce).

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze do 25°C, chroniąc przed światłem.

Przeciwwskazania

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu, w miastenii oraz przy nadwrażliwości lub ciężkich reakcjach toksycznych po wcześniejszym podaniu aminoglikozydów, ze względu na możliwość wystąpienia nadwrażliwości krzyżowej.

Ostrzeżenia

Konieczna jest konsultacja z lekarzem, jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, był wcześniej leczony antybiotykiem aminoglikozydowym, choruje na chorobę Parkinsona lub przyjmuje leki zwiotczające mięśnie, znieczulające bądź duże ilości krwi konserwowanej cytrynianami. W trakcie terapii należy pić dużo płynów, a w razie potrzeby zastosować kroplówkę uzupełniającą, aby zapobiec gromadzeniu się leku w nerkach i ich uszkodzeniu. U pacjentów z upośledzonym wydalaniem moczu i przy niewłaściwym dawkowaniu może dojść do kumulacji leku i działań niepożądanych; w takim przypadku lekarz może wdrożyć hemodializę lub dializę otrzewnową. W razie zmniejszenia ilości wydalanego moczu, wzrostu stężenia azotu we krwi lub uszkodzenia słuchu należy natychmiast przerwać leczenie. Objawy takie jak szumy uszne, zawroty głowy czy utrata słyszenia wysokich tonów wymagają pilnego zgłoszenia lekarzowi, gdyż mogą świadczyć o toksycznym działaniu leku. U osób wrażliwych może dojść do zaburzeń oddychania wskutek blokady nerwowo-mięśniowej.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Biodacyna może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób) mogą pojawić się zakażenia bakteriami lub drożdżakami niewrażliwymi na lek, nudności, wymioty, wysypka. Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób) obserwowano niedokrwistość, zwiększenie liczby eozynofili, obniżenie stężenia magnezu we krwi, zaburzenia równowagi, bóle głowy, zaburzenia czucia, drżenie, utratę wzroku (po wstrzyknięciu do oka), szumy uszne, przejściową lub trwałą utratę słuchu, niedociśnienie, świąd, pokrzywkę, drżenia mięśni, bóle stawów, skąpomocz, zwiększenie stężenia azotu, mocznika i kreatyniny we krwi, obecność białka, krwinek białych lub czerwonych w moczu oraz gorączkę. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Stosowanie z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje leki mogące uszkadzać nerki, słuch lub układ nerwowy (np. bacytracyna, cisplatyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, takrolimus, cefalorydyna, paromomycyna, wiomycyna, polimyksyna B, kolistyna, wankomycyna, inne aminoglikozydy), antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny), leki zwiotczające mięśnie lub znieczulające (np. eter, halotan, tubokuraryna, sukcynylocholina, dekametonium, atrakurium, rokuronium, wekuronium), silne leki moczopędne (mannitol, kwas etakrynowy, furosemid), indometacynę, bisfosfoniany, związki platyny oraz tiaminę (witamina B1).

Ciąża i karmienie piersią

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w ciąży podejmuje lekarz. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Dzieci i młodzież

O podaniu leku dzieciom decyduje lekarz.